Otoimmün endokrinopatisi olan hastalarda otoimmün poliendokrinopati sıklığının araştırılması

Amaç ve Hipotez: Otoimmün poliendokrin sendromlar (OPS), immün tolerans kaybı nedeniyle iki veya daha fazla endokrin bezin fonksiyonel bozukluğu ile karakterize edilen farklı klinik durumlar grubunu içerir. Otoimmün endokrin hastalık tanısı olan hastalarda OPS sıklığının araştırılması hastaların 1. derece aile bireylerinin otoimmün hastalık öyküleri sorgulanması amaçlandı. Yöntem: Çalışmaya Aydın Adnan Menderes Üniversitesi Tıp Fakültesi İç Hastalıkları Anabilim Dalı Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıkları Bilim Dalı polikliniklerine başvuran en az bir otoimmün endokrin hastalık tanısı olan hastalar alındı. Otoimmun endokrinopati tanısı olan hastaların hastane bilgi yönetim sistemindeki hasta dosyasından geçmiş hastalık bilgileri kaydedildi. Hastanın birinci derece aile bireylerinin hastalıkları sorgulandı. İstatistiksel analizler SPSS'e kaydedildi. P<0.05 istatistiksel olarak anlamlı kabul edildi. Bulgular: Çalışmaya 1003 hasta alındı. Hastaların %28,5 erkek, %71,5 kadındı. Hastaların yaş ortalaması 43,85±16,13 yıldı. Hastaların; 387'si (%38,6) graves, 326'sı (%32,5) hashimoto tiroiditi, 276'sı (%27,5) tip 1 diyabet, 14'ü (%1,4) addison tanılıydı. Hastalar OPS açısından değerlendirildi, 4 hastada OPS-1 ve 68 hastada OPS-2 saptandı. Gravesli 3 hastada (%0,8) ve hashimotolu 1 hastada (%0,3) OPS-1 saptandı. Tip 1 diyabetli 45 hastada (%16,3), addison tanılı 6 hastada (%42,8), hashimoto tiroiditi 17 hastada (%5,2) OPS-2 saptandı. OPS-2 tanılı hastaların 1. derece aile bireylerinde eşlik eden en az bir otoimmun endokrinopati sıklığı %29,4 iken, OPS 2 olmayan hastaların 1. derece aile bireylerinde eşlik eden en az bir otoimmun endokrinopati sıklığı %28,3 idi. İstatistiksel olarak anlamlı farklılık bulunmadı (p=0,960). Sonuç: En sık OPS-2 görülen başlangıç endokrinopatisi addisondu. OPS-2 tanılı hastaların 1. derece aile bireylerinde eşlik eden en az bir otoimmun endokrinopati sıklığı %29,4 olarak bulundu.