Özel ve Devlet kurumlarında çalışan spor eğitimcilerinin örgütsel sinizm ve iş doyumu arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi

Bu tez çalışmasının amacı; özel ve devlet kurumlarındaki spor eğitimcilerinin örgütsel sinizm ve iş doyumu düzeyleri arasındaki ilişkileri belirlemek, örgütsel sinizmi önlemek, iş doyumunu arttırmaktır. Araştırmanın evrenini spor eğitimcileri; örneklemini Türkiye'de özel ve devlet kurumlarında çalışan rastgele seçilmiş 227 spor eğitimcisi oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak araştırmacı tarafından hazırlanan "Kişisel Bilgi Formu", Kalağan (2009) tarafından uyarlanan Örgütsel Sinizm Ölçeği ve Weiss ve ark. (1967) tarafından geliştirilen İş Doyumu Ölçeği kullanılmıştır. Çalışmada, ölçek toplam puanlarının cinsiyet, medeni durum, gelir durumu, idari görev durumuna göre farklılık gösterip göstermediği Student t test, meslek, eğitim durumuna göre farklılık gösterip göstermediği ise Tek Yönlü Varyans Analizi ve Tukey çoklu karşılaştırma testi ile ve katılımcıların yaşı, haftalık çalışma saati, aktif olarak spor yaptıkları yıl, meslekte çalışma süresi, kurumunda çalışma süresi iş doyumu ve örgütsel sinizm ölçeğine yönelik pearson porelasyon analizi sonuçları ile belirlenmiştir. Spor eğitimcilerinin, medeni durum, idari görevi olup olmama, yaş, haftalık çalışma saatleri, aktif olarak yaptıkları spor yılı, meslekte çalışma süreleri, kurumda çalışma süreleri değişkenlerinde örgütsel sinizm ve iş doyumu düzeyleri arasında anlamlı bir fark bulunamazken, cinsiyet, gelirinin yeterli olup olmama, meslek, eğitim durumu, gelir miktarı, branş değişkenleri arasında istatiksel olarak anlamlı farklılık tespit edilmiştir. Sonuç olarak spor eğitimcilerinin örgütsel sinizm düzeylerini azaltmak, iş doyum düzeylerini yükseltmek için kurum içi iletişime önem verilmesi, spor eğitimcilerinin çalıştıkları kurumlarda değerli hissettirilmesi, spor eğitimcileri ile sık sık toplantılar yapılarak istek, öneri, şikayetlerin toplanması, ilgili alanda uzmanlar ile gelişim seminerlerinin düzenlenmesi, kurumdaki spor eğitimcileri ile sadece kurumda olmamak üzere iş hayatı dışında da kalıcı bağlar kurarak spor eğitimcilerinin çalıştıkları kurumları aile ortamı gibi görmelerinin sağlanması, başarılı olan işlerde spor eğitimcilerinin ödüllendirilmesi, başarısızlıkta ise kötü tutum ve yaklaşımdan kaçınılması, son olarak ise spor eğitimcilerinin kurum içinde ve dışında mutsuz olmasını sağlayacak her türlü faaliyetten kaçınılması gerektiği tavsiyesinde bulunmak isteriz.