Özel öğrenme güçlüğü olan ortaokul öğrencilerinin benlik saygısı ve motor yeterliliklerinin tipik gelişen akranları ile karşılaştırılarak incelenmesi

Yapılan çalışmanın amacı özel öğrenme güçlüğü olan ortaokul öğrencilerinin benlik saygısı ve motor yeterliliklerinin tipik gelişen akranları arasında anlamlı farklılık olup olmadığını incelemektir. Çocukların benlik saygılarını belirlemek için Piers Harris benlik saygısı ölçeği, motor becerilerini ölçmek için ise BOT-2 motor yeterlilik testi kullanılmıştır. Çalışmaya 10-14 yaş aralığında olan tipik ve ÖÖG sahip olan kız ve erkek ortaokul öğrencileri dâhil edilmiştir. Her grupta 90 olmak üzere araştırmaya toplam 181 kişi dâhil edilmiştir. 90 ÖÖG ve 91 tipik gelişen ortaokul öğrencileri araştırmaya dâhil edilmiştir. Değerlendirme öncesinde katılımcıların ebeveynlerine çalışma hakkında bilgi verilerek katılımcıların demografik verileri kaydedilmiştir. Yapılan çalışma Bursa İl Milli Eğitim Bakanlığına bağlı özel eğitim ve rehabilitasyon merkezleri ve Milli Eğitim Bakanlığına bağlı ortaokullarda yapılmıştır. Araştırma sonucunda 181 katılımcıdan elde edilen verilerin analizi IBM SPSS Statistics 22 (SPSS Inc., Chicago, IL) programı kullanılmıştır. Araştırmada çocukların kişisel bilgi formu, Bruininks-Oseretsky Motor Yeterlik Testi 2 Kısa Formuna yer verilmiştir. Ölçek puanlarının çarpıklık ve basıklık değerleri incelenmiş ve normallik koşullarını sağladığı tespit edilmiş ve bu nedenle ölçek puanlarıyla ilgili karşılaştırmalarda parametrik yöntemler kullanılmıştır. Verilerin analizinde; tanımlayıcı kategorik verileri sayı (n) ve yüzde (%), nicel verileri ise ortalama ve standart sapma değerleri, çarpıklık, basıklık, minimum ve maksimum değerleri gösterilmiştir. İki bağımsız grubun ortalamalarının karşılaştırılması için Independent Sample T testi, ikiden fazla grubun ortalamasını karşılaştırmak için One Way ANOVA kullanılmıştır. Puanlar arasındaki nicel tipteki değişkenlerin ilişkisinin incelenmesi için Pearson Korelasyon analizi uygulanmıştır. Anlamlılık değeri p<0.05 olarak temel alınmıştır. Araştırma sonuç olarak özel öğrenme güçlüğüne sahip olan çocukların tipik gelişim gösteren akranları ile karşılaştırıldıklarında motor yeterlilik (kuvvet, denge, koşu ve çeviklik, bilateral koordinasyon) yönünden yetersiz olduklarını ortaya koymaktadır. Bu sonuçlara göre özel eğitim ve rehabilitasyon merkezlerinde çocukların motor beceri yönünden ek destek almaları gerektiği söylenebilir