Özgül öğrenme güçlüğü tanılı ve tipik gelişim gösteren 11-14 yaş çocukların görsel uzamsal algı ve matematik tutumlarının incelenmesi

Görme, algılamada önemli bir yer tutar. Görme sadece iyi görme olarak değil, aynı zamanda bir beyin işlevi, zihinsel bir süreç olarak da görülür. Bunun nedeni, görsel uyaranların beyinde yorumlanması, analiz edilmesi ve işlenmesidir. Matematik becerilerinde görsel algının şekil-harita ve görsel-zamansal alanlarında karşılaşılan zorluklarla benzerlikler göstermektedir. Öğrenme güçlüğü tanısı alan kişiler ayrıca temel matematiksel ilişkiler ve hesaplamalar veya rakam sembolleri ile ilgili problemlere de sahiptirler. Bu araştırma İstanbul'un Avrupa yakasında yaşayan 11-14 yaş grubundaki 50 özgül öğrenme güçlüğü tanılı çocuklar ile 50 tipik gelişim gösteren çocuklar üzerinde gerçekleşmiştir. Bu araştırmanın verileri rehabilitasyon merkezinde ve ilk okullarda bulunan sınıf ortamında çocuklarla birebir çalışılarak elde edilmiş, verilerin toplanması için Kişisel Bilgi Formu, Sosyodemografik Form, Motor Beceriden Bağımsız Görsel Algı Testi-3 (Motor-Free Visual Perception Test 3- MVPT-3) ve Matematiğe Yönelik Tutum Ölçeği kullanılmıştır. Araştırma sonucunda matematik tutum ölçeği puanları, normal gelişim gösteren ve öğrenme güçlüğü yaşayan çocuklar arasında anlamlı bir farkın olduğu; öğrenme güçlüğü yaşayan çocuklarda görsel ayırt etme puanları, çocuklarda şekil zemin puanları, mekânda konum puanları ile ilgi, kaygı, gereklilik, matematik tutum ölçeği puanları arasında anlamlı bir ilişki saptanmıştır. Özgül öğrenme güçlüğü yaşayan çocuklarda matematik tutum ölçeği puanlarının normal gelişim gösteren çocuklara göre daha düşük olduğu tespit edilmiştir.