Özofageal varis kanama prediktörleri ve varis kanamalı olguların klinikopatolojik özelliklerinin kanama süreci ile olan ilişkisi

Amaç: Özofagus varislerini kanamadan önce değerlendirmek için dünyada en sık kullanılan yöntem özofagogastroduodenoskopidir. Ancak bu pahalı, ulaşımı zor ve hastaları rahatsız edici bir işlemdir. Kanama riskinin tahmin edilmesinde maliyeti azaltmak için klinik ve laboratuvar parametrelerine dayalı noninvaziv belirteçler kullanılabilir. Hastalar ve Yöntem: Çalışmaya siroz tanısı almış, özofageal varisi olan 200 hasta dahil edildi. Varis kanamasına ve propranolol kullanımına göre gruplar oluşturuldu. Hastaların endoskopilerinin yapıldığı tarihlerdeki laboratuvar değerleri not edildi. Varis kanamasına etki edebilecek skorlamaları bulmak amacıyla tek değişkenli ve çok değişkenli lojistik regresyon analizleri kullanıldı. Bulgular: Tek değişkenli lojistik modelde Fib-4 ve APRI skorlarının varis kanaması olan ile olmayan gruplar arasında anlamlı farklılıkları yoktu (p>0,05). Child-P, Meld, Meld-Na ve Lok skorları kanaması olan grupta daha yüksekti (p<0,01). Lok skorunun %77 duyarlılık ve %51 özgüllük değeri ile kesim noktası 0,825 bulundu. ROC analizinde eğri altında kalan alan %99 güven aralığında 0,663 (0,587-0,738) saptandı. Tartışma ve Sonuç: Siroz mortalitesi yüksek bir hastalıktır. Özofageal varis kanaması ise en korkulan komplikasyonudur. Profilaktik tedavide ilk tercih edilen medikal ajan beta blokerdir. Sirozun prognozunu değerlendirmek için geliştirilen skorlama sistemleri mevcuttur. Çalışmamızda varis kanamasının en önemli öngörücüsü Lok skoru idi. Lok skoru 1 birim arttığında kanama ihtimali 863,204 kat artmaktaydı. Fib-4 ve APRI skorlarının ise özofageal varis kanamasının yararlı prediktörleri olmadığı ortaya çıktı. Buna karşılık propranolol kullanan grupta Fib-4 ve APRI anlamlı derecede yüksekti (p<0,05). Anahtar Kelimeler: Karaciğer sirozu, özofageal varis kanaması, noninvaziv belirteçler, propranolol, Lok skoru