Parkinson hastalarında kol ergometre egzersizlerinin hastalık şiddeti ve ambulasyona etkisi

Parkinson hastalığı (PH) Alzheimer hastalığından sonra ikinci sıklıkta görülen, substansiya nigrada dopaminerjik hücrelerin dejenerasyonuyla karakterize progresif nörodejeneratif bir hastalıktır. PH rehabilitasyonunda konvansiyonel tedavi yöntemleri kullanıldığı gibi koşu bandı ve bisiklet eğitimi gibi birçok fiziksel egzersiz türü parkinson hastalarının rehabilitasyonunda araştırılmıştır. Bu çalışmada bu tedavi yöntemlerine ek olarak kol ergometresi egzersizlerinin Parkinson Hastalığı rehabilitasyonundaki yeri, hastalık şiddeti ve ambulasyona katkısı ve katkısı varsa katkının süresinin araştırılması amaçlanmıştır. Prospektif randomize kontrollü olarak planlanan çalışmayı 33 hasta tamamladı. Çalışmaya dahil olan hastalar tabakalı randomizasyonla iki gruba ayrıldı. Her iki grup arasında demografik veriler, hastalık süreleri, ek hastalıkları, hastalık şiddetleri, levodopa kullanımı açısından istatiksel anlamlı farklılık saptanmadı. Birinci grup konvansiyonel rehabilitasyonla birlikte kol ergometresi egzersizleri programına alındı. İkinci grup yalnızca konvansiyonel rehabilitasyon programına alındı. Hastalar tedavi öncesi, tedavi sonrası ve 3.ayda olmak üzere toplam 3 defa ilaçlarını aldıktan 2 saat sonta 6 dakika yürüme testi, 6 dakika yürüme testi sırasındaki Modifiye Borg Ölçeği, beş defa otur kalk testi, sağ ve sol el kavrama gücü, Berg Denge Skoru, Birleşik Parkinson Hastalığı Değerlendirme Ölçeği ile değerlendirildi. Tüm hastaların 5 hafta boyunca haftada 5 seans toplam 25 seans, rehabilitasyon proramları düzenlendi. Kol ergometresi alacak grup için ilk hafta 16 dk olarak eğitim protokolu planlandı. Her hafta için eğitim programları yeniden düzenlendi.Hastalar tedavi öncesi, tedavi sonrası ve 3.ayda değerlendirildi. Kol ergometresi alan grupta tedavi sonrası tedavi öncesine göre 6 dakika yürüme testlerinde, 6 dakika yürüme testi sırasında Modifiye Borg Ölçeklerinde, beş defa otur kalk testinde, sağ ve sol el kavrama gücünde, Berg denge skorlarında, BPHDÖ tüm bölümlerinde kısacası değerlendirilen tüm parametrelerde anlamlı ölçüde iyileşmeler saptanmıştır. Konvansiyonel grupta ise sağ-sol el kavrama gücü, BPHDÖ bölüm 4 hariç diğer parametrelerde istatiksel anlamlı artış saptandı. Tedavi öncesi, tedavi sonrası ve 3.ayda kol ergometresiyle birlikte konvansiyonel tedavi alan grup ile sadece konvansiyonel tedavi alan grup kıyaslandığında ise, BPHDÖ bölüm 2, 3 ve toplam ölçümlerde hem tedavi sonrası hem de 3.ayda kovansiyonel gruba göre kol ergometresinin anlamlı ölçüde daha yüksek iyileşme sağladığı görüldü. 3 ayda yapılan değerlendirmelerde ise yine 6 dakika yürüme testi sırasındaki Modifiye Borg Ölçeği, Berg Denge Ölçeği ve BPHDÖ bölüm 1'de kol ergometresi grubunda, konvansiyonel gruba göre iyileşme anlamlı ölçüde yüksek bulundu. Kol ergometresi grubunda 6 dakika yürüme testi, 6 dakika yürüme testi sırasındaki Modifiye Borg Ölçekleri, beş defa otur kalk testi, sağ ve sol el kavrama gücü, BPHDÖ bölüm 2 ve bölüm 4'deki etkinliğin 3.ayda hala devam ettiği görüldü. Kol ergometresi egzersizlerinin Parkinson Hastalığı rehabilitasyon programının bir parçası olarak görülerek, birçok hastalıkta kullanıldığı gibi, bu hastalığın rehabilitasyonunda da etkin yer alması gerektiğini düşünmekteyiz.