Periodontal tedavide kullanılan farklı alet ve mekanik sistemlerin protetik restorasyon ve diş birleşimi bölgesinde yarattığı etkilerin in vitro olarak incelenmesi

Bu tezin amacı periodontal enstrümantasyonda, tam seramik restorasyonların marjinal bölgesinde bulunan diş, seramik ve rezin siman birleşimi üzerindeki etkilerinin; yüzey pürüzlülüğü ve yüzey özellikleri açısından in vitro bir model üzerinde değerlendirilmesidir. Sığır kesici dişlerinden elde edilen 100 dentin örnek (4x4x9mm), bu örneklere karşılık gelecek şekilde "kayıp mum" tekniğiyle hazırlanıp preslenmiş 100 tam seramik örnek (4x4x9mm) ile dual etkili rezin siman kullanılarak simante edilmiş ve bu şekilde hazırlanan bloklar simantasyon sonrasında cilalanmıştır. Bloklar randomize bir şekilde 5 gruba ayrılmış ve her grup aşağıda belirtilen 5 farklı alet/mekanik sistem ile enstrümante edilmiştir: titanyum nitrit kaplı küret (TiN), ultrasonik cihaz (US), doğrusal salınım yapan cihaz (LOD), supra uç ve ≈65μm cila tozu ile uygulanan "air polishing" ve subgingival uç ve ≈30μm cila tozu ile uygulanan "air polishing". Örneklerin hazırlığındaki her basamaktan ve periodontal enstrümantasyondan sonra profilometrik analiz gerçekleştirilmiştir. Enstrümantasyon sonrası dentin, seramik ve rezin siman yüzeylerde yüzey pürüzlülüğünde (Ra) artış olduğu görülmüştür (p<0.05). Buna karşın seramik yüzeyler üzerinde TiN ve AP-P uygulamaları Ra'yı anlamlı derecede etkilememiştir. Her enstrümantasyon yöntemine ait grup-içi ortalama Ra değişimleri gruplar arası karşılaştırıldığında; dentin, seramik ve rezin siman yüzeylerde en az artış sırası ile TiN, AP-P, TiN; en çok artış US, US ve AP-S olmuştur. Ek olarak deneysel hazırlıkların tüm basamaklarını ve enstrümantasyon metodlarını temsilen birer örnek blok hazırlanmış ve bu bloklar taramalı elektron mikroskobu ile değerlendirilmiştir. Sonuçların profilometrik değerlendirme ile uyum içerisinde olduğu gözlemlenmiştir.