Pistacia vera L. X Pistacia atlantica Desf. melez populasyonunda genetik haritalama

Bu çalışma ISSR, SRAP ve AFLP teknikleri kullanılarak antepfıstığının ilk genetik bağlantı haritasını oluşturmak amacıyla yapılmıştır. `Siirt' (Pistacia vera L.) çeşidi ile monoik `PA-18' genotipi (Pistacia atlantica Desf.) arasındaki melezlemeye ait 92 F1 bitkisi ile `double pseudo-testcross' haritalama metodu uygulanarak iki ayrı genetik bağlantı haritası oluşturulmuştur. Çalışmada uygulanan 16 ISSR primerinden açılım gösteren 19 markörün 9'u `Siirt' çeşidinde, 10'u ise `PA-18' genotipinde tespit edilmiştir. Ayrıca uygulanan 27 SRAP primer kombinasyonundan 96 markör açılım göstermiş olup bunların 49 adedi `Siirt' çeşidinde, 47 adedi `PA-18' genotipinde belirlenmiştir. Bununla birlikte, 27 AFLP primer kombinasyonuna ait açılım gösteren 206 markörden `Siirt' çeşidinde ve `PA-18' genotipinde sırasıyla 107 ve 99 markör olarak tespit edilmiştir. Bu çalışmada, `Siirt' çeşidinin haritasına ait toplam 165 markörün (9 ISSR, 49 SRAP, 107 AFLP) %87'si 1:1 ve %13'ü ise 3:1 açılım oranlarına sahip olmuş ve ortalama markör yoğunluğu ise 9.70 olarak belirlenmiştir. Diğer taraftan `PA-18' genotipinin haritasını oluşturan toplam 156 markörden (10 ISSR, 47 SRAP, 99 AFLP) %86'sı ve %14'ü sırasıyla 1:1 ve 3:1 açılım göstermiş olup bunlara ait markör yoğunluğu 8.21 olarak tespit edilmiştir. Bunlarla birlikte, 17 bağlantı grubuna sahip `Siirt' haritası toplam 1237.3 cM uzunluğunda olup iki markör arasındaki ortalama uzaklık ise 7.50 cM olarak hesaplanmıştır. `PA-18' genotipinin haritasını oluşturan 19 bağlantı grubunun toplam uzunluğu ise 1337.5 cM ve markörler arası ortalama uzaklık ise 8.57 cM olarak saptanmıştır. Sonuç olarak bu çalışmada antepfıstığının moleküler ıslaha geçiş için temel oluşturacak ilk genetik bağlantı haritası oluşturulmuştur. Gelecekte antepfıstığında yapılacak haritalama çalışmalarında daha fazla genom içeriğine sahip olmak ve daha yüksek yoğunluklu doymuş genetik haritalar elde etmek için daha fazla sayıda bitki analiz edilmeli ve daha fazla sayıda açılım gösteren dominant markörler ile birlikte SSR gibi kodominant markörler kullanılmalıdır.