Ortadoğu'da politik sinema ve kadın

Kitle iletişim araçları bir takım düşünce, değer ve ideolojik yapılanmayı aktarmak için temsil biçimleri kullanır. Sinema bu araçların içinde göresel ve işitsel işlevi ile kültürel, sosyal ve politik konuları aktarmada kullanılan yaygın araçlardan biridir. Bu çalışma, politik sinemanın yapılanmasında yararlandığı sosyal ve politik gerçekleri aktarma biçimlerini ele alırken, yaygın sinemaya olan karşıtlığını da ortaya çıkarmayı hedefler. Ayrıca bu araştırma, yaygın sinemanın estetik, anlatım biçimi ve kullandığı tekniklerin Üçüncü Dünya Sineması kategorisinde olan Ortadoğu Sineması'nı etkileme biçimlerini de içerir. Bu araştırma, İran Sinema'sında yansıtılan toplumsal cinsiyetin yapılanması üzerine dayalı kalmıştır. Bu tez, İran 1979 İslam Devrimi'nden sonra politik ve sosyal açılardan kısıtlanmış İran kadınlarının temsil edilme biçimlerini Ortadoğu'da Politik Sinema ve Kadın başlığı altında inceler. Toplumsal cinsiyet konusunu ele alan hatırı sayılır derecede İranlı yönetmen bulunmaktadır. Bu araştırma, İranlı kadın yönetmen Tahmineh Milani'nin iki filmi üzerinen şekillenmiştir. Yapılan araştırmada, İslam ile uygulanan rejim etkisi altında biçimlenen ve toplumsal cinsiyet ilişki ve hiyerarşisini açığa çıkaran İki Kadın/Do Zan (1998) ve İstenmeyen Kadın (2005) filmleri, içerik analizi uygulanmıştır. Bu çalışmanın en önemli sonucu, İranlı kadınların ve dolayısıyla onların temsil biçimlerinin, sosyal düzenin yürütülmesi adına ideolojik ve sosyal yaptırımlarla sınırlanmış olduğunu göstermesidir. Film analizleri, süregelen baskıların, geleneksellik ve modernlik arasındaki döngünün, patriyarkal ve dini değerlerin kimlikleri şekillendirdiğini açığa çıkarmaktadır. Bu çalışma ile, 1979 devrimi sonrasında, ideolojik, politik ve sosyal düzenlemelere karşı mücadele ile şekillenen kadın kimlikleri temsil biçimlerinin incelenmesi hedeflenmiştir.