COVID-19 pandemisinde Türkiye'de siyasi söylem ve sağlık iletişimi: Eleştirel bir analiz

COVID-19 pandemisi başladığında devletler noksan ve kesinliği test edilmemiş bilgiler kullanarak yeni koşullara cevap verecek politikalar geliştirmek durumunda kaldı. Bu yeni koşulları anlamlı kılacak hükümet söylemleri ortaya koymak pandemiye verilen tepkinin kilit bileşenlerinden biri olmuştur. Bu tezde Türkiye'de pandemi sürecinde üretilen hükümet söylemlerinin devlet ve vatandaş arasındaki ilişkiyi sorumluluklar çerçevesinde nasıl kurguladığı incelenmektedir. Türkiye'de pandemi sürecinin önemli iki dönüm noktasına odaklanan tezde Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan ve Sağlık Bakanı Fahrettin Koca'nın 27 konuşması Siyasi Söylem Analizi kullanılarak analiz edilmiştir. Söylemlerin yalnız pandemi ile doğrudan ilişkili politika amaçlarına değil, bunun ötesinde siyasi amaçlara da hizmet ettiği gözlemlenmiştir. Siyasal iletişim açışsından bu söylemler pandemiyi kontrol dışında gelişen doğallaştırılmış bir olay ve hükümeti de pandemiye yanıtta güçlü ve proaktif bir lider olarak çerçeveleyerek siyasi hedeflere hizmet etmiş ve geçmiş sağlık reformları da mevcut başarının kanıtı olarak sunulmuştur. Hükümet söylemleri sağlık iletişimi bağlamında genellikle kanıta dayalı, bilgilendirici ve ikna ediciydi. Bununla birlikte, sosyal politika ortamının daha geniş bağlamdaki sınırlılıkları, aslında başarılı olan bu sağlık iletişiminin etkinliğini baltalamıştır. Pandemiden etkilenen haneler için halk sağlığı önlemlerine uyumlarını kolaylaştırmak için sunulan mali desteğin eşitsiz ve yetersiz olmasıyla bu söylemler, bireylerin kendilerinin ve başkalarının sağlığını koruma konusunda mevcut olan yeterliklerine bağlı kalmaksızın "sorumlu kılındıkları" bir çerçeve oluşturmuştur.