Türkiye sularındaki küçük deniz memelilerin genetiği üzerine bir ön çalışma

Tez çalışması kapsamında Karadeniz muturlarının popülasyon genetik yapısı, yapılan yeni bir genetik çalışma ve literatür kayıtlarına dayanarak araştırılmıştır. Ayrıca şişeburunlu ve çizgili yunus örneklerinin mitokondriyal DNA nükleotid dizileri literatürdeki kayıtlar ile karşılaştırılmıştır.Çalışmada mitokondriyal DNA nükleotid dizilerinin 16S rDNA, COI ve Dloop bölgelerindeki varyasyonlar incelenerek, Karadeniz mutur popülasyonunun filogenetik yapısı ortaya konmaya çalışılmıştır. Filogenetik yapı maksimum parsimoni, maksimum benzerlik ve bayesian çıkarım metodları kullanılarak incelenmiştir.Çalışmanın sonuçlarına göre Karadeniz ve Ege örnekleri, aynı türün diğer okyanuslarda yaşayan popülasyonlarından genetik olarak farklılaşmıştır . Dloop için yapılan maksimum parsimoni ve maksimum benzerlik analizlerine göre, Türkiye'nin Batı Karadeniz bölgesinde, Karaburun, Rumeli Feneri ve İğneada kıyılarından bazı örnekleri kapsayan bir grubun diğer örneklerden genetik olarak farklılaştığı bulunmuştur. Ancak aynı bölgeye ait örneklerin hepsi aynı şekilde, tek bir filogenetik grup içerisinde toplanmadığından farklı altpopulasyon yapılarından söz etmek mümkün olmamıştır. COI gen bölgesi sonuçlarına göre Karadeniz içinde anlamlı bir farklılaşma gözlemlenmemiştir.