Kabir'i arayış: Modern öncesi Hindistan'da şiir olarak vicdan

Bakti ismiyle de bilinen modern öncesi devir, Hindistan tarihinde çok mühim bir yere sahiptir. Kabir bir ozan olarak bu devrin en göze çarpan simalarındandır. Birçok bilgin, özellikle tarihçiler, Kabir'i daha geniş bir tarihsel bağlam içinde değerlendirirken birbirinden farklılaşmıştır. Ancak henüz hiçbir bilgin Kabir'i medeniyet perspektifinden incelememiştir. Benim bu tezden murâdım hem Kabir'i medeniyet perspektifinden ele almak hem Muhabbeti'l-Kül konseptinin onda tecessüm ettiğini ve modern öncesi Hindistan'da ulaşılmış olan seviyeyi temsil eden bir medeniyet metaforu veya vicdanı olduğunu iddia etmektir.Bu iddiamı desteklemek içinse Marshall G. S. Hodgson'ın Islamicate projeksiyonuna atıfla Hindistan alt kıtasından üç figüre başvuruyorum: Kabir, Babür İmparatoru Ekber Şah ile onun, Sulhü'l-Kül mefhumuyla tanınan danışman ve vakanüvisi Ebu'l-Fazl ibn Mübarek. Hem Ekber Şah hem de Ebu'l-Fazl, Kabir'den ilhamla Muhabbeti'l-Kül konseptini kurmak için azmettiler ki bu esasında Hodgson'un Islamicate medeniyeti icadını doğrular niteliktedir. Bu tez, Bakti devrinin mirası üstünde bulunan analitik boşluğu aşmak suretiyle dünya tarihini yeniden okumaya yönelik benim mütevazı bir teşebbüsümdür.Kayıp bir anlatı olarak Kabir'in şiirine odaklanarak, Bruce B Lawrence'ın da berzah konseptiyle destek olduğu Hodgson'ın Islamicate yörüngesinin izini sürüyorum. Bu yaklaşımla, Kabir'in şiirine ilişkin analizimin, Güney Asya'nın uygarlık mirası için çok büyük öneriler sunduğuna inanıyorum. Anhatar kelimeler: Asabiye, berzah, Bakti-Sufi ağı, Islamicate medeniyet, Kabir, Muhabbeti'l-Kül