La quête d'identité dans Un homme qui dort de Georges Perec

1936 yılında Yahudi bir ailenin çocuğu olarak dünyaya gelmiş, İkinci Dünya Savaşı sırasında hem annesini hem de babasını kaybetmiş olan Georges Perec çocukluğunun ilk döneminde yaşamış olduğu bu sıkıntıları yaratıcılığının özüne yerleştirerek yirminci yüzyıl yazarları arasında edebi üslubunun farklılığıyla öne çıkmıştır. 1967 yılında "yeni biçimler, yeni yapılar arayışını" kendilerine amaç edinen Oulipo (Potansiyel Edebiyat İşbirliği)'ya katılarak dil ve biçim yönünden eserlerini zenginleştirse de eserleri arasında bir köprü özelliğine sahip olan ortak bir tema dikkat çekmektedir: bazı eserlerinde doğrudan bazılarında ise dolaylı olarak anlatmaya giriştiği özyaşamöyküsü. Hayatına dair pek çok öğeyi barındıran Uyuyan Adam (1967) adlı çalışmamıza konu olan eseri parçalanmış birey kavramını temel bir sorun olarak ele alır. Bu yaklaşımla, giderek içine kapanarak yoğun bir iletişimsizlik duygusu içine giren bireyin geçirdiği kişilik parçalanmasını inceleyeceğiz.