R.25 Kanun-ı Sani 1330 – 21 şubat 1330 (07.02.1915-06.03.1915) tarihli Aydın Vilayeti Meclisi Umumisi zabıtları'nın transkripsiyonu ve değerlendirilmesi

Osmanlı'da yerel yönetimler Tanzimat döneminde yapılan idari reformlara dayanmaktadır. Günümüz Türkiye'sindeki yerel yönetim anlayışının temelleri bu reformlar üzerine kurulmuş ve geliştirilmiştir. Güçlü merkezi yönetime sahip olan Osmanlı İmparatorluğunda yerel yönetim anlayışının kabulü kolay olmamıştır. Günümüzde yerel yönetimler, yönetselliğin yanı sıra kültürel, siyasal, toplumsal ve ekonomik bakımdan büyük öneme sahiptir ve demokrasinin varlığının simgelerinden biri konumundadır. Yerel yönetim diğer adıyla yerinden yönetim, Yönetim Biliminde "adem-i merkeziyet" (decentralization) olarak adlandırılmaktadır. Tüm dünyada olduğu gibi Osmanlı'da da yerel yönetimler merkezin karşılayamadığı belirli kamu ihtiyaçlarının karşılanması için kurulmuştur. Bu ihtiyacın yanı sıra toplumsal gelişmelerin etkisi de yerel yönetimin gelişmesini ve vatandaşın yönetime katılımını sağlayan diğer siyalsal etkenlerde yerel yönetime duyulan ihtiyaçlar içinde yer almaktadır Biz bu çalışmamızda bir nevi bugünkü yerel yönetim bezeri işlevi gören Vilayet Umumi Meclislerinin aldıkları kararları ele almaya çalışacağız. Vilayet Umum Meclisleri vilayetin ihtiyaçları ve bu ihtiyaçlar dahilinde nelerin yapılması gerektiği konusunda bize çok önemli ipuçları vermektedir. Ne var ki bu kararların çok azına ulaşılmış bulunulmaktadır. Bu açıdan bakıldığında ele alacağımız. Aydın Vilayeti Umum-i Meclisi 1331 (1915-16) kararları önem arz etmektedir. Meclisin toplanarak uygulamaya konulmak üzere görüşülen ve alınan kararların değerlendirmesi ve metnin tamamı olduğu gibi ekte verilmiştir. Bu çalışmada şimdiye kadar basılı olduğu halde hiç kullanılmayan kaynaktaki bilgilerden yararlanılmasını sağlamak amaçlanmıştır. Anahtar Sözcükler:1915, Aydın Vilayeti, Aydın, Aydın Vilayet Meclisi, Meclis Kararları.