La reconciliation avec le passe Armenien a travers le municipalisme et la present des excuses des elites politiques Kurdes a Diyarbakır

Diyarbakır'da belediyecilik üzerinden uygulamaya konulan Diyarbakır'ın Ermeni geçmişi ile yüzleşme pratiklerinde, belediye ile devletin ilişkisinin ne denli bir faktör olduğunu anlamak ciddi bir önem taşımaktadır. Diyarbakır'da 1915'in yoğun olarak yaşanmış olması ve Diyarbakır'ın Ermeni nüfusunun büyük oranda azalması, kentte yoğun bir Kürt nüfusunun hâkimiyet göstermesine neden olurken, nüfusun büyük oranda değişikliği sonrasında ciddi bir şekilde değişen sosyo-ekonomik koşullar, Diyarbakır'ın mekân üzerinden de hafızasına kazınmış olan Ermeni geçmişi şehrin son yüz yıllık tarihi içerisinde bir gerçeklik teşkil etmektedir. Diyarbakır'da siyasi aktörlerin 1915'i ele alışında devlet karşısında Ermenilerle bir kader ortaklığı arayışına girdiği görülmektedir. Bu amaçla, Diyarbakır ve Sur Belediyesi'nin yüzleşme için attığı adımları değerlendirirken geçmişin sorumluluğunu devlet ile paylaşmaya çalışan siyasi aktörlerin söylemlerindeki devlet vurgusunun kaynağını araştırılmıştır. Diyarbakır, Ermeni tarihinin izlerine sahip olması açısından oldukça önemli bir sahayı oluşturmaktadır. Dolayısıyla, Diyarbakır'da devletin resmi organı olan belediyelerin yüzleşme için attıkları adımların tanınmaması Diyarbakır'ın temsil ettiği çoğulcu kimliğin, ulus-devlet politikasının tam karşısında konuşlanmasından kaynaklanmaktadır. Öte yandan, Diyarbakır'da yüzleşme adına atılan adımlar ile şehrin yeniden dönüşümünü sağlayan belediyelerin yerel otoriteler olarak şehri çok kimlikli bir mekâna dönüştürmeye çalışmaları, alternatif bir belediyecilik hizmeti sunmaları mekânı bir direniş alanı haline getirdiklerini göstermektedir. Böylece ulus-devlet anlayışının tek kimlikli, tek merkezli politikalarına rağmen çoğulcu bir belediyecilik politikası uygulanmaktadır.