Rektum tümörü nedeni ile neoadjuvan kemoradyoterapi alan hastalarda MRG ile tedavi öncesi ve sonrası kantitatif değerlendirme ve patoloji ile korelasyonu

AMAÇ: Bu çalışmanın amacı, lokal ileri evre rektal kanserli hastalarda hem konvansiyonel magnetik rezonans görüntüleme hem de difüzyon ağırlıklı görüntüleme kullanarak neoadjuvan kemoradyoterapiye görüntüleme yanıtını araştırmaktır. ADC ve T2 ağırlıklı görüntülerin histogram analizinin kemoradyoterapi sonrası çarpıklığı ve görünen difuzyon katsayındaki yüzde değişiminin, lokal ileri evre rektal kanserli hastalarda neoadjuvan kemoradyoterapiye olumlu bir yanıtın tahmin edilmesine yardımcı olabileceği yönündeydi. YÖNTEM VE GEREÇLER: Bu retrospektif çalışmada, Nisan 2015 ile Nisan 2019 arasında neoadjuvan kemoradyoterapi öncesi ve sonrası Manyetik Rezonans Görüntüleme uygulanan 44 hasta (32 erkek, on iki kadın; ortanca yaş, 57 yıl) tanımlandı. Rektal kanserin neoadjuvant kemoradyoterapiye cevabı ikiye bölündü. Bunlar patolojik tam yanıt ve parsiyel yanıttır. T2 ağırlıklı ve ADC görüntülerinden elde edilen kantitatif doku özellikleri student t testi veya Mann-Whitney U testi kullanarak iki kategori arasında karşılaştırıldı. Çok değişkenli lojistik regresyon analizi yapıldı ve ROC eğrileri hesaplandı. BULGULAR: 44 hastanın (50 %) 22'sinde tam patolojik yanıt, 50 % 'sinde (22/44) neoadjuvan kemoradyoterapi sonrası kısmi yanıt izlendi. ADC değişikliği neoadjuvant kemoradyoterapiye yanıtı ile ilişkilidir ve ADC cut-off değeri olarak belirlenen 1310 x 10-6 mm2 / sn patolojik tam yanıtlı hasta grubunda 72 % duyarlılık ve 77 % özgüllük ile neoadjuvant kemoradyoterapiye patolojik tam yanıtı öngörmektedir. Ayrıca, kemoradyoterapi patolojik tam yanıttaki tüm hasta grubunda relatif T2 ağırlıklı sinyal intensitesinde önemli bir düşüşe neden olmuştur. Bu düşüş parsiyel yanıtlı hastalardan anlamlı ölçüde daha büyüktü. Buna ek olarak; patolojik tam yanıt grubunda, kemoradyoterapi sonrası relatif T2 ağırlıklı sinyal intensitesinin çarpıklık değişimi histopatolojik tümör regresyon derecesi ile pozitif korelasyon göstermektedir. SONUÇ: Lokal ileri evre rektal kanserli hastalarda, T2 histogramının KRT sonrası çarpıklığı ve ADC'deki kantitatif değişim, neoadjuvan kemoradyoterapiye olumlu bir yanıtın tahmin edilmesinde faydalı olmuştur. ANAHTAR KELİMELER: Rektal kanser, neoadjuvan kemoradyoterapi, histogram analizi, relatif T2 ağırlıklı sinyal intensitesi, ADC (görünen difüzyon katsayısı)