Relaps-refrakter akut lösemilerde FLAG-İDA kemoterapi rejimi sonuçları

Giriş: Relaps ve refrakter akut lösemiler kötü prognozludur. Bu hastalarda uygulanan tedavi yaklaşımı reindüksiyon kemoterapisini takiben allojenik kemik iliği transplantasyonudur. Reindüksiyonda kullanılacak kurtarma rejiminin etkinliğinin yüksek, toksisitesinin kabul edilebilir olması gerekmektedir. Bu çalışmamızda relaps veya refrakter akut lenfoblastik lösemi (ALL) ve akut miyeloblastik lösemi (AML) olgularımızda, FLAG-İDA (Fludarabine, cytarabine, idarubicine, G-CSF) kemoterapisi sonuçlarımızı inceledik.Hastalar ve Yöntem: Mayıs 2005 ve Nisan 2008 tarihleri arasında, relaps/refrakter 10 ALL, 37 AML olgusu FLAG-İDA rejimi ile tedavi edildi. Fludarabine 30 mg/m2, sitarabin 2 gr/m2 5 gün, idarubicin 10 mg/m2 3 gün verildi. Kemoterapi tamamlandıktan sonra nötrofil düzeyi yükselinceye kadar G-CSF 5µg/kg/gün dozda uygulandı.Bulgular: ALL ve AML olguları arasında cinsiyet, yaş ortalaması, beyaz küre sayısı, nötrofil sayısı, hemoglobin düzeyi, trombosit sayısı, laktat dehidrogenaz düzeyi, fibrinojen düzeyi, PTZ düzeyi, INR düzeyi ve aPTT düzeyi açısından istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık yoktu. ALL grubunda 3 hasta refrakter, 7 hasta relaps ALL olgusuydu. 3'ü erken (%42), 4'ü (%58) geç relaps olgulardı. FLAG-İDA rejimi sonrası ALL hastalarının hiçbirinde tam remisyon elde edilemedi, kür sonrası toplam yaşam süresi 4,2 ± 1,6 ay bulundu.AML olgularının 20'si relaps, 17'si refrakter AML hastalarıydı. Refrakter/relaps hasta sayıları gruplar arasında benzerdi (p=0,157). Olguların 15'inde (% 40,5) tam remisyon elde edildi ve ortanca tam remisyon süresi 6 ay olarak bulundu. Remisyona giren olgularda FLAG-İDA sonrası ortalama yaşam süresi 11,64 ± 9,6 ay, girmeyen olgularda 6,36 ± 5,9 ay olarak saptandı (p=0,003). 17 primer refrakter AML'li hastanın 5'inde (%29,4) remisyon elde edildi. Relaps 20 AML'li olgunun 10'unda (%50) tam remisyon izlendi. 12'si erken, 8'i geç relaps olgulardı. Erken relaps olgularda remisyon oranı 4/12 (%33), geç relaps olgularda 6/8 (%75) olarak bulundu (p=0,157). Primer refrakter hastalar (5/17) ile relaps hastalar (10/20) arasında FLAG-İDA protokolü ile remisyona girme oranları arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık bulunmadı (p=0,09). FLAG-İDA uygulaması esnasında hiçbir hastada kullanılan ilaçların spesifik toksik etkilerine bağlı ölüm izlenmedi.Sonuç: AML olgularında remisyonların gözlenmesi dikkate değer ölçüdeydi. Bu bulgular bize relaps veya refrakter AML vakalarında FLAG-İDA tedavisinin alternatif bir tedavi seçeneği olduğunu, buna karşın ALL vakalarında iyi bir seçenek olmadığını telkin etmektedir. Relaps/refrakter ALL olgularında etkinliğin daha geniş hasta gruplarında değerlendirilmesi gerekir.