Çocukluk çağı travması ile yakın ilişkilerde görülen duygusal istismar arasındaki ilişkide yaşantısal kaçınmanın aracı rolü

Bu tez, çocukluk çağı travması ile yakın ilişkilerdeki duygusal istismar arasındaki ilişkide yaşantısal kaçınmanın aracı rolünü incelemektedir. Tabakalı rastgele örneklem yöntemi kullanılarak Türkiye'de yaş ortalaması 22.66 (SD=3.87) olan 348 üniversite öğrencisinden veri toplanarak yapılan araştırmada, değişkenler arasındaki ilişkileri incelemek için aracılık, regresyon ve korelasyon analizleri kullanmıştır. Sonuçlar, yaşantısal kaçınmanın çocukluk çağı travması ile yakın ilişkilerde duygusal istismar uygulama arasındaki ilişkiye kısmen aracılık ettiğini ortaya koyarken, yakın ilişkilerde duygusal istismara maruz kalma boyutunda bir aracılık etkisinin olmadığı görülmüştür. Ayrıca, bu tez çocukluk çağı travma yaşantıları olan bireylerin, yakın ilişkilerde duygusal istismar uygulamaya ve duygusal istismara maruz kalmaya daha yatkın olduklarını bir kez daha ortaya koymuştur. Erken dönemde yaşanan travmanın istismar döngüsü üzerindeki etkisini azaltmak için daha fazla araştırmaya ihtiyaç duyulduğu vurgulanmıştır.