Kurumsal sürdürülebilirlik ve örgütsel vatandaşlık arasındaki ilişki: İş-yaşam dengesi ve kişilik özelliklerinin düzenleyici rolü

Sürdürülebilirlik sonraki nesillerin devamı için vazgeçilmez bir ihtiyaçtır. Bunun yanı sıra sürdürülebilirlik uygulamaları artık örgütsel düzeyde de bir ilke haline gelmiştir (Wang ve Lin, 2007) bu sebeple kurumsal sürdürülebilirliğin sağlanması stratejik bir hedeftir. Kurumsal sürdürülebilirlik bilinciyle birlikte kurumlar ekonomik büyümeyi, kurumsal itibarı ve tüm paydaşlarıyla ile olan ilişkilerini sürdürmeyi ve geliştirmeyi amaçlamaktadır. Kurumsal sürdürülebilirliği; sosyal, çevresel ve ekonomik boyutları ile bir bütün olarak ele alan ve bu yaklaşımı yönetim stratejisi olarak benimseyen işletmeler, rekabet gücünü sürekli ellerinde tutabilme şansına sahip olmaktadırlar. Buna karşın literatür taraması yapıldığında kurumsal sürdürülebilirlik uygulamaları ile örgütsel davranış çıktıları arasındaki ilişkiyi inceleyen araştırma sayısının nispeten az sayıda olduğu görülmüştür. Bu bağlamda, tez çalışmasının amacı kurumsal sürdürülebilirlik uygulamaları ve örgütsel vatandaşlık davranışı arasındaki ilişkiyi ve bu ilişkiye iş yaşam dengesi ve kişilik özelliklerinin moderatör etkisi incelemektir. Çalışmada dört ölçek kullanılmış olup, araştırmanın popülasyonu Türkiye'de faaliyet gösteren yükseköğretim kurumlarında görev yapan akademik ve idari personellerdir. Araştırmanın sonucuna göre kurumsal sürdürülebilirlik ve örgütsel vatandaşlık davranışı arasında bir ilişki olduğu tespit edilmiştir. Ayrıca bu ilişkide iş yaşam dengesinin düzenleyici rolü olduğu, kişilik özelliklerinin ise düzenleyici rolü olmadığı bulunmuştur.