Cheneau gövde ortezi kullanan adölesan idiopatik skolyozlu bireylerde erken dönem ve geç dönem kinezyofobi ve fiziksel aktivite düzeyi arasındaki ilişki

Cheneau gövde ortezi kullanan adölesan idiopatik skolyozlu bireylerde korse kullanım süresine göre erken dönem ve geç dönem kinezyofobi ve fiziksel aktivite düzeyi ile aralarındaki ilişkiyi belirlemek amacıyla, Formed Özel Ortez ve Protez Uygulama Merkezi'nde hekim tarafından takip edilmekte olan 10-16 yaş aralığında 60 adölesan idiopatik skolyozlu birey çalışmaya dahil edildi. Katılımcılar tedavi sürelerine göre 2 gruba ayrıldı.1-4 ay arası gövde ortezikullanan ve tedavilerinin erken döneminde olan katılımcılar Grup 1 olarak adlandırıldı. 8-18 ay arası gövde ortezi kullanan ve tedavilerinin geç döneminde olanlar Grup 2 olarak adlandırıldı.Tüm katılımcılara Tampa Kinezyofobi anketiile uluslararası fiziksel aktivite değerlendirme anketi (IPAQ) uygulandı. Buna ek olarak tarafımızdan oluşturulan ve katılımcıların klinik parametreleri ile beden imaj algısını ölçen Walter Reed Görsel DeğerlendirmeSkalası (WRVAS) ölçeğinin dahil edildiği skolyoz değerlendirme formu tüm katılımcılarauygulandı.Verileri analiz etmek için Statistical Package for Social Science (SPSS) Windows Version 22.0 kullanıldı. Yapılan tüm analizler için p<0,05 olasılık değeri istatistiksel olarak anlamlı kabul edildi.Fiziksel aktivite IPAQskoru gruplar arası anlamlı fark bulundu(p<0,05). Kinezyofobi Tampa skoru gruplar arası anlamlı fark bulundu(p<0,05).Grupların beden imaj algısı arasında anlamlı bir fark bulunmadı. (p>0,05) Grup 1 için korse tedavisi altında takip edildiği aylık süre ve günlük korse kullanım süresi ile kinezyofobi düzeyi ilişkili bulundu(p<0,05). Grup 1 için IPAQ skoru ve kinezyofobi düzeyi ilişkili bulundu(p<0,05) Fakat Grup 2 için bir ilişki bulunmadı. (p>0,05).Tüm bunlar göz önünde bulundurulduğunda;korse tedavi süresindeki artışın fiziksel aktivite seviyesini yetersizleştirdiğini, kinezyofobi düzeyini ise arttırdığına inanıyoruz. Öte yandan, çalışmamız sonucunda korse tedavisinin erken dönemindeki skolyozlu katılımcılarda aylık ve günlük korse kullanım süresinin arttıkça kinezyofobi düzeyinin de arttığı ve artan kinezyofobi düzeyinin düşük fiziksel aktiviteyle ilişkili olduğu sonucuna varılmıştır. Buna ek olarak, korse tedavisinin uzun süreli-geç dönemindeki skolyozlu bireylerde ise kinezyofobi ile fiziksel aktivite düzeyi arasında bir ilişki bulunamamıştır. Anahtar Kelimeler: Skolyoz, Fiziksel Aktivite, Kinezyofobi