Çocukluk döneminde anne-babanın gösterdiği psikolojik şiddet ve yetişkinlikte görülen somatik belirtiler arasındaki ilişkinin psikolojik dayanıklılık aracılığıyla incelenmesi

Bu tez çocuklukta ebeveynlerin gösterdiği psikolojik şiddet ve yetişkinlikteki somatik belirtiler arasındaki ilişkiyi psikolojik sağlamlık aracılığıyla incelemektedir. Anne-babanın uyguladığı psikolojik şiddetin etkisi oldukça yıkıcı ve kalıcı olduğu için önemli bir konudur. Literatürde, çocuklukta maruz kalınan psikolojik şiddet somatik semptomlar gibi psikolojik sorunlarla ilişkilendirilir. Öte yandan psikolojik dayanıklılık, zorlu şartlara başarılı bir şekilde uyum sağlama ve ruh sağlığını koruma kavramlarıyla vurgulanmıştır. Literatür doğrultusunda bu değişkenler arasındaki ilişki, Türkiye'de yeni bir çalışma olarak incelenmiştir. Bu araştırma sırasında korelasyon, regresyon ve aracılık analizleri kullanılmıştır. Örneklem, yaş ortalaması 21.2 (SD = 2.446) olan Türkiye genelinde 332 üniversite öğrencisidir. Bu çalışma, aile uyumunun ebeveyn farklılaşmamış reddi ile yetişkinlikteki somatik semptomlar arasındaki ilişkiye aracılık ettiği ve aile uyumunun baba düşmanlığı ve saldırganlığı ile yetişkinlikteki somatik semptomlar arasındaki ilişkiye aracılık ettiği sonucuna varmaktadır. Dahası, aile uyumu, babanın kayıtsızlığı ve ihmali ile yetişkinlik somatik belirtileri arasındaki ilişkiye aracılık etmiştir. Son olarak, benlik algısı, babanın farklılaşmamış reddi ile yetişkinlik somatik belirtileri arasındaki ilişkiye aracılık etmiştir. Bu bulgular, ebeveyn tutumlarının önemini ve dolayısıyla aile yapısını nasıl etkilediğini ve bu durumun uzun vadede çocukların refahını nasıl etkilediğini ortaya koymaktadır. Ayrıca bulgular, ebeveyn tutumlarının da bireylerin kendilerine yönelik algıları, dolayısıyla iyi oluşları üzerinde etkili olduğunu göstermektedir.