Göğüs kanseri hastalarında böbrek fonksiyonu ve bazı biyokimyasal parametreler

Meme kanseri, kadınlarda hastalıktan ölümlerin ikinci en yaygın nedenidir. Böbrekler, ilaçların vücuttan atıldığı birincil yer olduğu için, bu organ, genellikle nefrotoksisite ile sonuçlanan, tedavilerin aktif ve inaktif metabolitleri ile birlikte yüksek miktarlarda kemoterapötiklere maruz kalır. Bu vaka kontrol çalışmasına kemoterapi gören yaklaşık 60 meme kanserli kadın ve görünüşte sağlıklı 30 kadın dahil edildi. Bu çalışma sırasında, kemoterapinin etkisini ve böbrek fonksiyonlarına nasıl yansıdığını araştırmak için sistatin C, kreatinin kan üresi ve mikroalbüminüri gibi biyokimyasal böbrek belirteçleri ile GFR değerlendirildi. Bu araştırma sırasında, albümin/kreatinin oranı ile mikroalbüminüri ve ayrıca glomerüler arasında pozitif bir korelasyona ek olarak, bu renal biyokimyasal belirteçlerin ortalamasında, p değeri 0.001'den az olan istatistiksel olarak anlamlı bir fark keşfedildi. filtrasyon hızı ve aksine, kreatinin ile negatif bir korelasyon bulundu. Sonuç olarak: Sistatin C seviyelerindeki artış ile böbrek fonksiyonundaki artış ile GFR'deki azalma arasındaki fark, meme kanserli hastalarda kemoterapinin böbrekleri ne derece etkilediğinin güçlü bir göstergesidir.