Anadolu'ya yönelen aydınların ilk dönem romanlarındaki temsili

20.yy.da ilân edilmiş olan II. Meşrutiyet hareketinin sağlamış olduğu kısa süreli özgürlük ortamında Yusuf Akçura, Ahmed Ağaoğlu, Hüseyinzâde Ali vb. Türkçü göçmenler vasıtasıyla Türkçülük ve Halkçılık hareketleri yaygınlık kazanmaya başlamıştır. Takibinde Türk Yurdu ve Halka Doğru dergileri aracılığıyla II. Meşrutiyet dönemi aydınlarının halka yönelmesi, halkı tanıması, halkı eğitmesi ve Ziya Gökalp'in kavramlaştırmasıyla halktan hars öğrenmesinin zemini oluşturulmuştur. Türk aydınları Anadolu'ya yönelerek bu idealleri gerçekleştirmeyi hedeflemişlerdir. Bu amaçlar 21.yy.da da devam ettirilmiştir. Bu doğrultuda Milli edebiyat hareketinden itibaren edebî metinlerin içerisinde idealist aydın figürler hayat bulmaya başlamıştır. Yapılması planlanan çalışmada ilk dönem romanlarında yer alan aydınların maddi ve manevi düzlemlerdeki akıbetleri üzerinde durulacaktır. Aydınların Anadolu'ya gitmeden evvel Anadolu'ya yaban ve yabancı kalarak öne sürdükleri izlenimler ile deneyimledikten sonra yaşadıkları çatışmalar tespit edilerek, edebiyat sosyolojisinin imkânlarından istifade edilecektir. Kronolojik bir düzlem dâhilinde Ahmet Mithat Efendi'nin Bahtiyarlık (1885), Mizancı Murat'ın Turfanda mı Yoksa Turfa mı (1890), Ebubekir Hazım Tepeyran'ın Küçük Paşa (1910), Halide Edip Adıvar'ın Vurun Kahpeye(1923), Reşat Nuri Güntekin'in Yeşil Gece(1928) ve Yakup Kadri Karaosmanoğlu'nun Yaban(1932) isimli romanları üzerinden metin analizleri yapılacaktır. Tanzimat yıllarından Millî Mücadele başlangıcına ve takibinde zaferlerin sonucu olan Cumhuriyet rejiminin kuruluş aşamalarına değin geçen süreçte yaratılmış edebî metinlerin planlanan analizleriyle, literatüre bilimsel veriler sunulacaktır.