Resim sanatının ezoterik boyutları

Günümüz uygarlığının oluşumunda büyük etkisi olan kadim gelenekler; aydınlanma, aşkınlık gibi bireyin makro ve mikro kozmosu kavramasında özellikli bir bilinç yaratmıştır. Kadim uygarlıklarda bireyin varoluş mücadelesi içinde ezoterik açılımlar gizlidir. Kişi tinsel yetkinliğe ve bireysel aydınlanışa belirli evrelerden geçerek ulaşır. Böylelikle ?arınması? kendini yenilemesi gerçekleşmiş olur. Birey, diğer bir ifadeyle ?kâmil insan? olma yolundadır. Bu kadim uygarlıkların insanda bilince çıkarmasını istediği temel ilkeler özünde; bireyin kendi doğası ve çevreyle tanışması, kendini tanıması, aşması ve evreni sevgi yoluyla kucaklamasıdır.Sanatın ne olup olmadığının ötesinde bilinen bir gerçeklik olarak, sanat ezoterik bir çepere sahiptir. Onbinlerce yıldır süren ezoterik gelenekler, gizemli bilgiler ve söylemler bugünün dünyasına ulaşırken sanatın olanaklarından yararlanmıştır. Bununla beraber ?sanat? da kadim uygarlıkların anlam katmanlarında nefes almaktadır. Mistisizm, Hermetizim, Gnostikler, Kabala gibi geleneklerdeki deneyimleri imgelerle, metinlerle edimselleştiren sanatçılar ezoterik çağrışımı olan yapıtlarıyla beraber kendi varoluşlarını, felsefi-düşünsel anlamda da boyutlandırmışlardır. Sanatçılar, yapıtlarıyla olduğu kadar yaşamlarıyla da zaman zaman ezoterik bir yöne doğru ilerlemiştir.Sanatçıların yapıtlarındaki itkilerin ötesinde, ressamların düşüncelerinin tablolarda vücut bulmuş halini içten seyri içinde izlemeyi öneren ezoterik bakış, insanlığın binlerce yıllık düşünsel soluğunu farklı boyutlarda var etmeyi sürdürür. Resim sanatının ezoterik boyutlarının felsefi sorunsalında, zorlamalı varoluşa karşı resimsel diliyle dıştalık yaratırken içselleşen, soyut sanatın dimağı Kandinsky, Çinli ressam Shih-t'ao, Albert Dürer, William Blake gibi sanatçılar bir temsil arayışı sorunuyla gelmiyorlardı. Kadim geleneklere mütevazı bir yaklaşımla, olası bir mutlak içsel özgürlüğü ve uyumu elde edebilme istencinde içsel bir ritim yaratıyorlardı.