Uluslararası modern kolektif güvenlik düşüncesinin yeniden düşünülmesi ve NATO'nun dönüşüm sürecinin önündeki yol

Kolektif güvenlik "Hepimiz birimiz, birimiz hepimiz" için düşüncesi olarak kısaca tanımlansa da, kolektif güvenlik kolektif olarak kendini düzenleme olarak tanımlanabilir; bir devletler grubunun sistemin kurallarına uymayan herhangi bir üyeyi kolektif olarak cezalandırma konusunda anlaşarak güvenlik tehditlerini azaltmaktır. Tarih boyunca Kolektif Güvenlik düşüncesi ittifaklar ve barış için hayati önemi olmuştur. Aydınlanma düşünürlerin çalışmaları ve özellikle Immanuel Kantin Kalıcı Barış kitabı ile kolektif güvenlik düşünceleri insanlığa bir çare olarak ortaya çıkmıştır. Uluslararası sistem içindeki modern anlamdaki ilk kolektif güvenlik sistemi Milletler Cemiyeti ile uygulamaya konmuştur. Fakat kolektif güvenlik sisteminin gerekleri Milletler Cemiyeti ve Birleşmiş Milletler denemelerinde yeterli ölçüde gerçekleştirilmemiştir. Soğuk Savaş döneminin çift kutuplu doğası ülkeleri kolektif savunma organizasyonlarının koruyucu şemsiyesi birleşmeye zorlamıştır. Ayrıca BM de görev tanımında barışı koruma operasyonlarına öncelik vermiştir. Berlin Duvarının yıkılmasıyla birlikte kolektif güvenlik kavramı Birinci Körfez Savaşında yeniden canlanmıştır. Fakat Soğuk Savaş sonrası dönemin dengesiz siyasal kimliğietnik ve dini ayrılıkçı şiddet hareketlerinin Balkanlar-Kafkaslar-Ortadoğu eksenlerinde yayılmasına sebep olmuştur. Bu yeni çatışma boyutu kolektif güvenlik sorumluluğunu bölgesel güvenlik organizasyonlarına öncelik vermeye zorlamıştır. NATO yeni görevini bu gündemi içinde yeniden tanımlayarak,transformasyon sürecini,yeni stratejik konsepte uygun olarak tanımlamış ve barışı zorlama harekatlarına iştirak etmiştir Bu akademik araştırmanın amacı, NATO'nun dönüşüm süreci kapsamında kolektif güvenliğin gelişimini analiz etmek ve olası gelişmeleri tanımlayabilmektir. vurgulamak ve göstermektir. Bu bağlamda, çalışmanın kapsamı kolektif güvenliğin evrimini eski çağlardan günümüzdeki NATO'nun dönüşümüne kadar alan kronolojik süreci kapsamaktadır.Ayrıca, kolektif güvenliğin kuramsal prensipleri,uluslarasrı ilişkiler mantığı açısından irdelenmiştir. Günümüzün kolektif güvenlik operasyonlarının politik gerçeklerinin anlaşılması bu bağlamda incelenmiştir. Son olarak NATOnun dönüşümü sürecinde başlıca Barışı Destekleme Operasyonları kolektif güvenlik operasyonlarının ardındaki gerçekleri ve NATO'nun Avrupa ayağındakiyeni gelişmeler ele alınarak gelecekteki araştırmalara yararlı olabilmek hedeflenmiştir. 15