Avrupa Birliği'nde sığınma ve göçün güvenlikleştirilmesinde dış aktörlerin rolü ve AB'nin normatif gücü üzerindeki etkileri

Avrupa Birliği'nin kendine özgü yapısıyla uluslararası ilişkilerde öne çıkması, normatif güç kavramıyla ilişkilendirilmiştir. Bu tez, üçüncü ülkelerle işbirliği kapsamında göçün güvenlikleştirilmesi ve göç yönetiminin dışsallaştırılması politikalarına odaklanarak AB'nin normatif gücündeki değişimi incelemektedir. Tez, AB ile Fas arasındaki Hareketlilik Ortaklığı, İtalya ile Libya arasındaki Mutabakat Muhtırası ve Türkiye ile AB arasındaki geri kabul anlaşması ve mutabakatı aracılığıyla normatifliği inceleyerek üç farklı vaka çalışması sunmaktadır. Bu vakalar nitel araştırma yöntemlerinden sonuç açıklama süreç takibi yöntemiyle analiz edilmektedir. Bu çalışma, AB'nin güvenlikleştirme ve dışsallaştırma politikalarının üçüncü ülkelere pazarlık gücü ve siyasi manevra kabiliyeti verdiğini ve bunun sonucunda AB'nin üçüncü ülkelerle göç yönetiminde daha koruyucu sınır önlemleri aldığını ve göçün insan hakları boyutunu küçümsediğini, dolayısıyla normatif gücünden uzaklaşarak döngüsel bir güvenlikleştirme oluşturduğunu göstermektedir. Anahtar Kelimeler: Avrupa Birliği, Normatif Güç, Güvenlikleştirme, Dışsallaştırma, Göç Yönetimi