Sıçanların sosyal hafızasında dorsal ve ventral hipokampal katekolaminerjik innervasyonun rolü ve önemi

Bu tez çalışmasında, dorsal (DH) ve ventral hipokampüste (VH) bulunan katekolaminerjik terminallerin sosyal hafızadaki rolünün ve öneminin araştırılması hedeflenmiştir. Dişi Wistar sıçanlarında, bilateral DH'ye veya VH'ye 6-hidroksidopamin (6-OHDA) enjekte edilmiştir. 10 günlük iyileşme sürecinin ardından hem motor hem de bilişsel işlevleri değerlendirmek için davranış testleri yapılmıştır. Açık alan lokomotor aktivite testinde; VH enjeksiyon grubunda katekolaminlerin azalması sonucunda lokomotor aktivitede artış görülürken DH enjeksiyon grubunda değişiklik olmadığı gözlenmiştir. Koku alma ile ilgili gömülü yem arama testinde, tüm gruplar arasında yem bulmak için geçen sürede (yem bulma latansı) bir fark olmamıştır. Ayrıca, üç odacıklı sosyal bellek testinde, daha önce tanıdığı juvenil yeni sıçanı tanıyamadıkları için hem DH hem de VH gruplarında sosyal bellekte bozulma olduğu ve VH grubunda sosyallikte azalma olduğu gözlenmiştir. İki yönlü doğrudan etkileşim testinde, DH grubu, daha önceden tanıtılan yavru sıçanı tanıyamamıştır ve bu bulgu, üç odacıklı sosyal bellek testi sonucunu doğrulamıştır. Bununla birlikte VH grubu, düşük sosyalliği belirten hem tanıdık hem de yeni juvenil sıçanlarla etkileşime girmek için harcanan sürede azalma göstermiştir. Y labirent, yeni nesne tanıma, sükroz tercih ve yükseltilmiş artı labirent testlerinde gruplar arasında fark gözlenmemiştir. İmmünofloresan boyama yöntemi ile DH ve VH gruplarında sırasıyla hipokampüsün dorsal CA1 ve ventral CA1 bölgelerinde tirozin hidroksilaz+ (TH+) terminallerinde azalma gözlenmiştir. Bu sonuç, DH ve VH'nin CA1 bölgesindeki katekolaminerjik innervasyonnun, sıçan sosyal hafızasını modüle etmede önemli rol oynadığını göstermektedir. Ayrıca, sosyallik ve lokomotor aktiviteyi kontrol etmede, VH katekolaminerjik nöronları DH katekolaminerjik nöronlarından daha önemli rol oynayabilir. Ek olarak, bu nöronların uzamsal hafıza, tanıma, koku alma ve kaygı işlemede küçük bir rolü olduğu öne sürülebilir, fakat bu çalışmada hafif bir lezyon oluşturulduğu için net bir sonuca ulaşılamamıştır. Bu bulgular, nörogelişimsel ve nöropsikiyatrik bozukluklarla ilişkili davranışsal bozukluklarda VH'deki katekolaminerjik nöronların önemini vurgulayabilir.