An environmental reconsideration of sagalassos from the Antiquity to the Early Middle ages (1st – mid-7th century ce.)

Çevre tarihi, insan ve çevre arasındaki çift taraflı ilişkiyi inceler. Çevre biliminin Bizans tarihi çalışmalarına dahil edilmesi kademeli bir şekilde gerçekleşmiştir ve yalnızca geçtiğimiz on yılda geçerlilik kazanmaya başlamıştır. Bu çalışmanın amacı, Antikitiden Erken Bizans dönemindeki antik Sagalassos kentini bir vaka incelemesi olarak kullanarak çevre biliminin tarihsel anlatımın oluşmasında sağlayabileceği çeşitli faydaları gözler önüne sermektir. Çalışmanın odağı, Sagalassos'taki mevcut palinolojik ve zooarkeolojik bulgular aracılığıyla arkeolojik ve yazılı kaynakların eksikliğinden dolayı oluşan boşlukları doldurmaktır. Sagalassos'ta mevcut olan en bol çevresel veri, Gravgaz, Bereket ve Çanaklı bataklıklarının'dan çıkan üç çıkarılmış çekirdek (core) ve o bölgenin geniş bir fauna kalıntıları koleksiyonunun araştırılmasıdır. Sagalassos'taki palinolojik verilerin kullanımı, öncelikle arkeolojik ve seramik kanıtlara dayanan anlatılar, şehrin 4. ve 6. yüzyıllarda gerilemesine işaret ederken, polen kayıtlarının şehirdeki sürekliliği ve istikrarını göstermektedir. Benzer şekilde, zooarkeolojik kayıtlar Sagalassos'taki hayvan seçimi yoluyla da sosyal değişimlerin görülebileceğini ve bu da şehrin işlevinin bir üretim merkezinden daha kırsal bir ekonomiye dönüştüğünü ortaya koyuyor. Bu çalışma, 4. yüzyılda anıtsal yapıda bir azalmaya tanık olurken, yeniden inşa programlarına başlanması ve devam eden fidancılık yetiştiriciliğinin Sagalassos'ta istikrar gösterdiğini ortaya koymaktadır. Benzer şekilde 6. Yüzyıl'daki gerçekleşen depremin şehirdeki bazı altyapılara zarar verirken, Sagalassos, daha büyük bir depremin sakinlerinin yerini değiştirdiği 7. yüzyılın ortalarına kadar üretken ve kırsal işlevlerini sürdürmeye devam etmekteydi.