Sağlık hizmetinde kamu özel ortaklığı modelinin kamu maliyesine etkileri

Sosyal refah devleti ve Keynesyen iktisadi anlayışın 1970'li yıllarda eleştiriye uğraması "devlet faaliyetlerinin daraltılması" olgusunu beraberinde getirmiştir. Bu durum ekonomide neoliberal politikaların etkili olmasına diğer taraftan yeni kamu yönetimi anlayışı çerçevesinde, kamu hizmeti sunumunda devletin değişikliğe gitmesine, kamu sektörü küçültülse bile hizmetin etkili, verimli ve müşteri(vatandaş) odaklı sunumunun ön planda tutulmasına yol açmıştır. Özelleştirmeler ile başlayan bu sürecin 2000'li yıllardaki görünümü ise kamu özel ortaklığı olarak açıklanabilir. Kamu Özel Ortaklığı; kamu ve özel sektörün arasında gerçekleştirilen uzun vadeli, farklı sözleşme çeşitlerini kapsayan risk, maliyet ve getirilerin paylaşıldığı, mal ve hizmet temininin gerçekleştirildiği bir üst kavram olarak tanımlanabilir. Devlet, ihale sonucu belirlenen özel hukuk tüzel kişileri ile sözleşme imzalayıp onları hizmetin sunumuna dâhil eder. Bu ortaklık/ işbirliği içinde özel kişi hizmetin işletilmesinden, kamu tüzel kişiliği ise hizmetin denetlenmesinden sorumludur. Dünyada hızla yayılan kamu özel ortaklığının, ülkemizde entegre sağlık kampüsleri ve şehir hastaneleri projeleri ile sağlık alanında etkinliğini göstermesi sonucu 2013 yılında 6428 sayılı kanun ile yasal bir zemine oturmuştur. Böylece projelerin başarılı bir şekilde sonuca ulaştırılması, modelin diğer sektörlere uygulanmasını ve temel amaç olan kamu yararının sağlanmasına neden olacaktır.Çalışmamızda; ilk olarak yeni kamu yönetimi perspektifinden kamu hizmeti ile kamu özel ortaklığına değinilmiş daha sonra pilot uygulama alanı olarak modelin sağlık hizmetine yansıması ve kamu maliyesine etkileri değerlendirilmiştir.