Sıçanlarda endotoksin ile oluşturulan şok modelinde ozon tedavisinin etkilerinin incelenmesi

Güncel sepsis tedavisi; hipoperfüzyon ve hipotansiyon gibi komplikasyonların giderilmesini ve enfeksiyon kaynağının kontrolünü hedeflemektedir. Bu müdahalelere rağmen sepsis halen yüksek mortalite oranına sahip bir hastalık olma özelliğini korumaktadır. Sepsisin kesin tedavisine yönelik yoğun çalışmalar henüz umut vaadeden sonuçlar vermemiştir. Bu çalışmada öncelikle tüm sıçanların sistolik kan basınçları (SKB) ve kalp hızları (KH) tail-cuff yöntemi ile ölçülmüştür. Ardından kontrol grubuna serum fizyolojik, tedavi gruplarına lipopolisakkarit (LPS) (10mg/kg, i.p) uygulanmıştır. Birinci saatte tedavi gruplarına (0.1, 0.3, 1.0 mg/kg, i.p) ve ozon grubuna (1.0 mg/kg, i.p) ozon uygulanmıştır. Deney sonunda hayvanlar sakrifiye edilmiş ve ardından toplanan plazma örneklerinde nitrik oksit (NO), asimetrik dimetilarjinin (ADMA) ve total antioksidan kapasite (TAK) düzeyleri ölçülmüştür. Kontrol ve ozon gruplarında tedavi öncesi ve sonrası SKB ve KH değerlerinde anlamlı bir fark gözlenmemiştir. Sıçanlara LPS uygulanmasıyla oluşan SKB?lerdeki düşüş ve KH?lerdeki yükselme istatistiksel olarak anlamlıdır. Ozon uygulaması, LPS ile ortaya çıkan SKB?lerindeki düşüş ve KH?lerindeki yükselmeyi geri döndürememiştir. Ancak LPS enjeksiyonu ile total antioksidan kapasitede oluşan azalma, 1.0mg/kg ozon dozunda geri çevrilmiştir. LPS grubunda yükselen plazma NO düzeyleri ozon tedavisi (0.1 mg/kg, i.p.) ile tersine çevrilmiştir. Gruplar arasında plazma ADMA düzeyleri farklılık göstermemiştir. Endotoksik şok modelinde ozonun NO ve TAK düzeylerini geri çevirmesi nedeniyle, sonuçlar bu modelin klinik karşılığı olan sepsiste biyokimyasal parametreleri düzenlenmesi açısından yararlı olabileceğini düşündürmüştür.