Sedanter bireylerde uygulanan farklı miyofasyal gevşeme tekniklerinin esnekliğe etkisi

Amaç: Sedanter bireylerde uygulanan farklı miyofasyal gevşeme tekniklerinin esnekliğe etkisini incelemektir. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya 20-45 yaş aralığında ve vücut kütle indeksi 22-28 kg/m 2 aralığında gönüllü 45 sedanter birey katılmıştır. Katılımcılar rastgele yöntem ile 3 gruba ayrılmıştır. Her grup 15 (9 erkek+6 kadın) kişiden oluşmuştur. Farklı miyofasyal gevşeme tekniklerinin esnekliğe etkisinin araştırıldığı çalışmada Germe grubu (G), germe+köpük silindir (GK) grubu ve germe+darbeli masaj (GDM) grubuna uygulama günü 50 rpm 5 dakikalık bisiklet çevirmeyle ısınma ardından, eller baş üstü çömelme, otur-eriş testi ve dikey sıçrama testleri uygulandı. Her test 3 tekrar olarak uygulandı. En iyi sonuç test değeri olarak kaydedildi. Uygulamaların hemen ardından, 10.dakika ve 20.dakika olacak şekilde 3 farklı zaman aralığında son testler yapıldı. Grup dışı karşılaştırmalarda Kruskal Wallis Testi, Mann-Whitney-U Testi , grup içi karşılaştırmalarda Friedman Testi, Wilcoxon Testi kullanılmıştır. Bulgular: Katılımcıların yaş, vücut ağırlığı, boy, vücut kütle indeksi, kol boyu grup değişkenine göre anlamlı farklılık göstermemektedir (p>0.05). G–GDM grupları arasında anlamlı fark vardır (p=0,000). GK-GDM grupları arasında anlamlı fark vardır (p=0,009). GDM grubu hem G hemde GK grubundan daha çok artış göstermiştir. Sonuç: Bu çalışmada, GDM uygulamasının, G ve GK uygulamasına göre eklem hareket açıklığı, esneklik ve dikey sıçrama kuvvetine etkisi daha yüksektir. GK uygulaması da, sadece G uygulamasına göre daha etkidir. Köpük silindir ve darbeli masaj aleti uygulamaları esneklik ve dikey sıçrama performansını olumlu yönde etkilemişlerdir. Statik germe egzersizleri sadece esnekliği olumlu etkilemiştir. Anahtar Kelimeler: Esneklik, Fasyal Gevşeme, Köpük Silindir, Darbeli Masaj Aleti, Eklem Hareket Açıklığı, Dikey Sıçrama Testi, Otur-Eriş Testi.