Sedentary
56 theses under this subject heading
Aerobik egzersizin sedanter bayanlarda vücut kompozisyonu, bazal metabolizma hızı, total oksidan ve antioksidan kapasite üzerine etkisinin incelenmesi
ÖZETAEROBİK EGZERSİZİN SEDANTER BAYANLARDA VÜCUT KOMPOZİSYONU, BAZAL METABOLİZMA HIZI, TOTAL OKSİDAN VE ANTİOKSİDAN KAPASİTE ÜZERİNE ETKİSİNİN İNCELENMESİBu çalışma 8 haftalık aerobik egzersizin sedanter bayanlarda vücut kompozisyonu, bazal metabolizma hızı, toplam oksidan ve antioksidan kapasite üzerine etkisini incelemek amacıyla yapıldı.Araştırmaya katılan 40 gönüllü, yaş ortalaması 40.30±4.47 olan kontrol grubu (KG) (n=20) ve yaş ortalaması 41.05±3.26 olan egzersiz grubu (EG) (n=20) olmak üzere random yöntemiyle iki gruba ayrıldı. Kontrol grubuna egzersiz yaptırılmazken, egzersiz grubuna 8 hafta süresince, haftada 3 gün, günde 1 saat aerobik-koş-yürü egzersizleri yaptırıldı. Tüm deneklerin çalışma öncesi ve sonrası vücut kompozisyonu, bazal metabolizma hızı (BMH), toplam oksidan kapasite (TOK) ve toplam antioksidan kapasite (TAK) ölçümleri alındı. EG ve KG arasında yaş, boy ve kilo bakımından fark olup olmadığının belirlenmesi amacıyla Mann ? Whitney U testi kullanıldı. Verilerin normal dağılıma uygun olup olmadığı Kolmogorov Smirnov testi ile incelendi. Ön test?son test değişiminin EG ve KG'ye göre karşılaştırılması için tekrarlı ölçümlerde iki yönlü varyans analizi (ANOVA) kullanıldı. Tüm istatistik analizler SPSS paket programında yapıldı ve anlamlılık düzeyi 0.05 olarak alındı.Bulgulara göre kilo, vücut kitle indeksi (VKİ), vücut yağ yüzdesi (VYY), yağsız vücut kitlesi (YVK), çevre ölçümleri, bel kalça oranı (BKO), segmental vücut kompozisyonu, deri kıvrımı kalınlığı, BMH, TAK ve TOK ölçümlerinin tümünde son test ölçümlerine göre EG lehine anlamlı farklılık bulundu (p<0.05). VKİ değerinin EG' nda 29.62±3.78 kg/m2'den, 28.47±3.74 kg/m2'ye düştüğü tespit edildi ve ön test sonuçlarına göre EG' nda % 3.11 oranında azalma, KG' nda ise % 0.38 oranında artış olduğu saptandı. YVK değeri EG' nda 50.62±5.41 kg'dan 51.55±5.95 kg'a, BMH değeri 1308±201.8 kcal' den 1409±218.3 kcal' e yükseldi. TAK değeri EG' nda 2.10±0.01 ?mol' den, 2.35±0.06 ?mol' e çıkarken, KG' nda anlamlı bir değişim oluşmadı. TOK değerinde ise KG' nda 5.95±1.41 mmol' den 5.64±1.67 mmol' e düşerken, EG' nda 6.33±1.23 mmol' den 3.48±1.94 mmol' e düşerek anlamlı bir değişim tespit edildi (p<0.05).Sonuç olarak 8 haftalık, koş-yürü tarzı aerobik egzersizlerin, sedanter bayanlarda vücut kompozisyonu parametrelerini olumlu yönde değiştirdiği, bazal metabolizmayı hızlandırdığı, toplam oksidan ve antioksidan kapasite değerlerini de anlamlı yönde değiştirdiği söylenebilir.Anahtar kelimeler: Sedanter Bayan, Aerobik Egzersiz, Vücut Kompozisyonu, Bazal Metabolizma Hızı, Toplam Oksidan Kapasite, Toplam Antioksidan Kapasite.
Sedanter kadınlarda reformer egzersizinin denge üzerine etkisi
Bu çalışmada kadınlarda yapılan düzenli reformer pilates egzersizinin denge üzerine etkisini incelemektir. Çalışmamıza, yaşları 25-35 yaş arasında değişen 36 gönüllü kadın katılmıştır. Katılımcılar pilates (n=18) ve kontrol (n=18) gruplarına rastgele olarak ayrılmıştır. Pilates grubundaki katılımcılara 8 hafta boyunca, haftada 3 gün, 60 dakika reformer pilates egzersizi yaptırılmıştı. Kontrol grubundaki katılımcılara herhangi bir egzersiz yaptırılmamıştır. Egzersiz öncesi ve sonrasında iki gruptaki katılımcıların vücut ağırlık ve yağ yüzdeleri Tanita BC 545 cihazıyla ölçülmüştür. Çevre ölçümleri mezura ile, deri kıvrım kalınlıkları skinfold kaliperle, denge ölçümleri Biodex Denge Sistem cihazıyla değerlendirilmiştir. Egzersiz programının sonrasında pilates grubunun çevre ölçüm değerlerinde bel-kalça oranı hariç bel, abdomen, kalça, bacak, kol, önkol anlamlı derecede azalma elde edilmiştir (p<0,05). Aynı şekilde deri kıvrım kalınlığı ölçümü değerlerinde ise uyluk, bacak ve abdominal bölge deri kıvrım kalınlığı hariç biceps, triceps, göğüs, aksillar, subscapular, suprailiac bölgeden alınan azalma görülmüştür (p<0,05). Genel dinamik denge değerinde anlamlı bir artış görülmüştür (p<0,05). Vücut kitle indeksi (VKİ), yağ yüzdesi değerlerinde azalma görülmüştür (p<0,05). Kontrol grubumuzun VKİ değerinde, abdomen ve kalçanın çevre ölçümleri, uyluk ve abdominal deri kıvrım kalınlığı ölçümü ile yağ yüzdesinde artma görülürken (p<0,05), diğer parametrelerde değişiklik bulunmamıştır (p>0,05). Çalışmamız, reformer pilates egzersizinin vücut kompozisyonu, esneklik ve denge parametreleri üzerinde olumu etkisinin olduğunu göstermiştir. Anahtar Kelimeler: Denge, Esneklik, Reformer Pilates Egzersizi, Sedanter Kadın, Vücut Kompozisyonu
Sedanter kadınlarda fonksiyonel spor ekipmanları ile yapılan egzersizlerin yaşam kalitesi ve vücut kompozisyonu üzerine etkisi
Bu çalışmanın amacı, fonksiyonel spor ekipmanları ile yapılan egzersizlerin sedanter kadınlarda yaşam kalitesi ve vücut kompozisyonu üzerine etkilerini araştırmaktır. Bu amaca yönelik olarak çalışmada tek grup öntest-sontest araştırma deseni kullanılmıştır. Çalışmaya Gaziantep'te yaşayan 20-47 yaş aralığında olan ve pandemi yasaklarından sonra spora başlayan 21 sedanter kadın gönüllü olarak katılmıştır. Veri toplama aracı olarak SF-36 Yaşam Kalitesi ölçeği ve vücut ölçümleri kullanılmıştır. Katılımcılara 12 hafta boyunca ve haftada 3 gün olmak üzere fonksiyonel spor ekipmanları ile yapılan antrenman programı uygulanmıştır. Çalışma sonucunda yaşam kalitesi ölçeğinde, ön test ve son test arasında ortalamaların son test lehine istatistiksel farklılık gösterdiği tespit edilmiştir (p<0.05). Aynı şekilde vücut kompozisyon ölçümleri de karşılaştırıldığında ön ölçümler ve son ölçümler arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılıklar bulunmuştur (p<0.05). Sonuç olarak, fonksiyonel spor ekipmanları ile yapılan egzersizlerin sedanter kadınlarda yaşam doyumunu pozitif yönde etkilediği ve vücut kompozisyonunu da olumlu etkilediği söylenebilir. Anahtar Sözcükler: Fonksiyonel spor ekipmanları, egzersiz, sedanter kadınlar, yaşam kalitesi, vücut kompozisyonu.
Serebral lateralizasyonun sedanter gençlerde psikomotor performans üzerine etkisi
Bu çalışmamızda serebral lateralizasyonun sedanter gençlerde psikomotor performans üzerine etkisinin incelenmesi amaçlanmıştır. Çalışmamız ex post facto deney dizaynına göre tasarlanmıştır. Laterizasyon manipüle edilmemiş bir bağımsız değişken olarak psikomotorik özellikler üzerindeki manipüle edici etkisi araştırılmıştır. Çalışmaya 15-18 yaş grubunda sedanter 60 erkek denek katılmıştır. Deneklere bu çalışma kapsamında laterizasyon testi ve psikomotorik performans testleri uygulanmıştır. İstatistiksel işlemler için SPSS 22.0 programı kullanılmıştır. Normallik ve homojenlik sınamasının ardından (normal dağılım göstermeyen verilerin basıklık ve çarpıklıkları değerlendirilmiş ve +/- 2.00 puan aralığındakiler normal dağılım gösterdiği varsayılmıştır) çoklu gruplar arasındaki farklılığın analizi için Kruskal Wallis testi uygulanmıştır. Değerler ortalama ve standart sapma şeklinde sunulmuş ve 0.05 anlamlılık düzeyinde incelenmiştir. Elde edilen sonuçlara göre bazı testlerde anlamlı düzeyde farklılık oluştururken bazı testlerde ise anlamlı bir etki oluşturmadığı söylenir. Dolayısıyla sedanter bireylerin el tercihinin, psikomotorik performans testleri üzerinde baskın sağ el, baskın sol el ve her iki elini kullanan katılımcılar arasında anlamlı farklılık görülmemiştir. Ancak reaksiyon ve dikkat testi verilerinin değerlendirilmesinde baskın sağ el kullananların baskın sol el kullanan bireylere göre daha iyi performans gösterdikleri söylenebilir. Aynı zamanda her iki el kullananlar ile baskın sol el kullananalar arasında ki kıyaslamalara göre her iki el kullananlar lehine anlamlı düzeyde farklılık olduğu söylenebilir.
Sedanter kadınlarda yoga egzersizlerinin vücut kompozisyonu ve yaşam kalitesi üzerine etkisi
Bu çalışmanın amacı, yoga egzersizlerinin sedanter kadınlarda vücut kompozisyonu ve yaşam kalitesi ve üzerine etkilerini araştırmaktır. Bu amaca yönelik olarak çalışmada tek grup ön test-son test araştırma deseni kullanılmıştır. Çalışmamıza Gaziantep'te yaşayan 20-47 yaş aralığında, pandemi yasaklarından itibaren spora başlayan 33 sedanter kadın gönüllü olarak katılmıştır. Veri toplama aracı olarak SF-36 Yaşam Kalitesi ölçeği ve vücut ölçümleri kullanılmıştır. Katılımcılara 10 hafta boyunca ve haftada 3 gün olmak üzere yoga egzersiz programı uygulanmıştır. Çalışma sonucunda yaşam kalitesi ölçeğinde, ön test ve son test arasında ortalamaların son test lehine istatistiksel farklılık tespit edilmiştir (p<0.05). Aynı şekilde vücut kompozisyon ölçümleri de karşılaştırıldığında ön ölçümler ve son ölçümler arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılıklar bulunmuştur (p<0.05). Sonuç olarak yoga egzersizlerinin sedanter kadınlarda yaşam doyumunu olumlu yönde etkilediği, vücut kompozisyonunda olumlu sonuçlar elde edilmesini sağladığı söylenebilir.
Sedanter kadınlarda pilates egzersizlerinin vücut kompozisyonu ve esneklik üzerine etkisi
Bu çalışmanın amacı sedanter kadınlara uygulanan 6 haftalık pilates egzersizlerinin vücut kompozisyonu ve esneklik üzerine etkisinin incelenmesidir. Çalışmaya 20-35 yaş aralığında toplam 18 gönüllü sedanter kadın katıldı. Deney grubu (n:9 yaş:28.30±4.42) ve kontrol grubu (n:9 Yaş:28.70±5.41)olarak iki farklı grup oluşturuldu. Deney grubuna 6 hafta boyunca haftada 3 gün 60 dakikalık pilates egzersiz programı uygulandı. Pilates egzersizlerine başlamadan önce ve bittikten sonra ağırlık, vücut yağ yüzdesi, vücut sıvı oranı, vücut kas oranı değerleri ve esneklik değerleri ölçüldü. Verilerin istatistiksel analizleri içinSPSS 22.0 paket programı kullanıldı. Tanımlayıcı verilerin istatistiğinde ortalama ve standart sapma değerleri kullanıldı. Verilerin normal dağılıp dağılmadıklarını tespit etmek için Shapiro-Wilk Testi kullanıldı. Grupların anlamlığın değerlendirilmesi için IndependentSamples T Testi, grup içi karşılaştırmalar için PairedSamples T Testi kullanıldı. İstatistiksel sonuçlar p<0.05 anlamlılık düzeyinde değerlendirildi. Deney grubunun ağırlık, vücut yağ yüzdesi, vücut sıvı oranı, vücut kas oranı değerleri ve esneklik skorlarında istatistiksel olarak anlamlılık bulundu (p<0.05). Kontrol grubunun parametrelerinde istatistiksel olarak anlamlılık bulunmadı (p>0.05). Sonuç olarak sedanter kadınlara uygulanan 6 haftalık pilates egzersizlerinin vücut kompozisyonu ve esneklik üzerinde pozitif etkisi olduğu söylenebilir. Anahtar Kelimeler: Pilates, Sedanter, Vücut kompozisyonu, Esneklik.
Lise düzeyinde eğitim gören sporcu ve sedanter öğrencilerin biyolojik ritim ve somatizasyon düzeylerinin bazı değişkenler bakımından incelenmesi
Bu araştırmanın amacı, lise düzeyinde eğitim gören sporcu ve sedanter öğrencilerin biyolojik ritim ve somatizasyon düzeylerinin bazı değişkenler bakımından incelenmesidir. Araştırma esnasında ilişkisel tarama yöntemi kullanılmış olup, durum değerlendirme yapılacağından dolayı betimsel nitelik taşımaktadır. Araştırmanın evreni, lise düzeyinde eğitim gören sporcu ve sedanter bireylerden oluşmaktadır. Örneklem, ise Yozgat Merkez, Çekerek ve Sorgun ilçelerinde lise düzeyinde eğitim gören 317 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak, Biyolojik Ritim Değerlendirme Görüşmesi (Giglio ve arkadaşları, 2009) tarafından geliştirilmiştir. Somatizasyon Ölçeği, Minnestota Çok Yönlü Kişilik Envanteri (MMPI)'nin somatizasyon bozukluğu ile ilgili olan maddelerinden alınarak toplamda 33 maddeden oluşmaktadır. Dülgerler (2000) tarafından geçerlik, güvenirlik çalışması yapılmıştır. Verilerin analizinde betimsel analiz, Independent Simple T-testi ve One Way ANOVA testleri kullanılmıştır. Araştırmadan elde edilen sonuçlara göre, biyolojik ritim ile cinsiyet, spor yapma durumu, arasında, somatizasyon ile spor yapma durumu arasında anlamlı fark bulunduğu tespit edilmiştir.
COVID 19 pandemi döneminde elit sporcular ve sedanter bireylerin arasında psikolojik dayanıklılığın incelenmesi
2020 Ocak ayında Çin, bulaşıcı bir influenza çeşidinin ülkelerinde yayılmaya başladığını resmi olarak Dünya Sağlık Örgütüne bildirdi. Bu yeni çeşit influenza bir anda dünyanın farklı ülkelerinde de görülmeye başlandı. Dünya Sağlık Örgütü yaşanan salgını ''Pandemi'' olarak ilan etti. O günün şartlarında bu virüsten korunmanın tek yolu insanların birbirinden izole olmasıydı. Devletler bu virüsten vatandaşlarını korunmak için çeşitli önlemler aldılar. Önlemlerden en önemlisi sokağa çıkma yasakları oldu. Bu yeni dönemin bireylerde hareketsiz yaşama ve çeşitli travmalara sebebiyet verdiği söylenebilir. Bu çalışma Ankara ilinde yaşayan elit düzeyde spor yapan ve sedanter bireylerin pandemi dönemine ilişkin psikolojik dayanıklılıkları incelemektedir. Araştırmaya Ankara ilinde yaşayan 664 erkek, 742 kadın katılım sağlamıştır. Çalışmada veri toplama aracı olarak Kişisel Bilgi formu ve Psikolojik dayanıklılık ölçeği kullanılmıştır. Verilere basıklık ve çarpıklık testi uygulanarak normallik dağılımı sınanmıştır. Verilerin t testi ve ANOVA testleri yapılmış çoklu karşılaştırmada ise (PostHocTukey) ve kolerasyon analizinden faydalanılmıştır. Araştırma sonucunda elit düzeyde spor yapan bireylerin sedanter bireylere göre psikolojik dayanıklılıkları anlamlı oranda fazla çıkmıştır. Bütün katılımcılar arasında cinsiyet değişkeninde erkekler, Eğitim değişkeninde eğitim düzeyi yüksek olanlarda psikolojik dayanıklılık olumlu yönde çıkmıştır. Medeni durum, Covid-19 hastalığı geçirip geçirmeme ve gelir düzeyleri açısından anlamlı bir farklılık bulunamamıştır. Bu çalışmada çıkan sonuçların, yaşanılması muhtemel benzer bir olaya hazırlıklı olma açısından önem arz ettiği söylenebilir.
Sporcu ve sedanter üniversite öğrencilerinin öznel iyi oluş ve temel psikolojik ihtiyaçlarının incelenmesi
Bu çalışma, sporcu ve sedanter üniversite öğrencilerinin öznel iyi oluş ve temel psikolojik ihtiyaçlarının belirlenmesi amacıyla yapılan betimsel bir çalışmadır. Araştırmanın modeli nedensel karşılaştırma modeli olarak belirlenmiştir. Çalışmanın evreni 2016-2017 eğitim-öğretim yılında Gaziantep Üniversitesinde öğrenim görmekte olan öğrencilerden oluşmaktadır. Araştırmanın örneklem grubunu ise randomize yöntem ile ve gönüllülük esasına dayalı olarak seçilen 436 üniversite öğrencisi oluşturmaktadır. Araştırma verilerinin elde edilmesinde Tuzgöl (2005) tarafından geliştirilen Öznel İyi Oluş Ölçeği'nin, Özen (2005) tarafından lise formu geliştirilerek lise öğrencileri üzerinde geçerlik ve güvenirlik çalışması yapılmış 37 maddeden oluşan "Öznel İyi Oluş Ölçeği" ile öğrencilerin psikolojik ihtiyaçlarını tespit etmek amacıyla Deci ve Ryan (2000) tarafından geliştirilen; Kesici, Üre, Bozgeyikli ve Sünbül (2003) tarafından Türkçe'ye uyarlaması yapılan "Temel Psikolojik İhtiyaçlar Ölçeği" kullanılmıştır. Verilerin analizinde "İlişkisiz Örneklemler İçin t–Testi" ve "İlişkisiz Örneklemler İçin Tek Faktörlü ANOVA" analizleri yapılmıştır. Sonuç olarak, spor bilimleri alanında öğrenim gören öğrencilerin, öznel iyi oluş ve temel psikolojik ihtiyaçları özelliklerinin diğer bölümlerde öğrenim gören öğrencilere göre daha yüksek olduğu belirlenmiştir. Ayrıca üniversite öğrencilerinin temel psikolojik ihtiyaçlarının, öznel iyi oluş özelliklerinin yüksek olduğu tespit edilmiştir. Kadın üniversite öğrencilerinin, öznel iyi oluş özellikleri ile özerklik ihtiyaçları arasında pozitif yönde kuvvetli bir ilişkiye rastlanmıştır. Diğer alt boyutlar ile ve temel psikolojik ihtiyaçlar ölçeğinin alt boyutlarının birbirleri arasındaki ilişki orta düzeyde ve pozitif yönde çıkmıştır. Erkek üniversite öğrencilerinin ise öznel iyi oluş özellikleri ile özerklik, ilişki ihtiyaçları arasında kuvvetli, pozitif yönde bir ilişkiye rastlanmıştır. Yeterlik ihtiyacı ile ve temel psikolojik ihtiyaçlar ölçeğinin alt boyutlarının birbirleri arasında orta düzeyde ve pozitif yönde ilişkilere rastlanmıştır. Dolayısıyla üniversite öğrencilerinin temel psikolojik ihtiyaçlarının arttığı durumda öznel iyi oluş özelliklerinin de arttığını söyleyebiliriz.
Sedanter erkeklerde aerobik egzersizin solunum fonksiyonları ve aerobik kapasite üzerine etkisi
Bu çalışmanın amacı, sedanter erkeklerde 8 haftalık aerobik egzersiz programının solunum fonksiyonları ve aerorbik kapasite üzrerine etkisini incelemektir. Araştırmaya, Gaziantep ilinde 18-23 yaş arasında toplam 24 erkek sedanter birey gönüllü olarak katıldı. Katılımcılar randomize yöntem ile deney grubu (n=12, yaş:21.86±2.78) ve kontrol grubu (n=12, yaş: 22.51±2.32) olarak iki farklı gruba ayrıldı. Deney grubu 8 hafta boyunca haftada 3 gün aerobik egzersiz programına katıldı. Kontrol grubuna herhangi bir egzersiz programı uygulanmadı. . Egzersiz öncesi ve sonrası vücut ağırlığı (VA), vücut kitle indeksi (VKİ), vücut yağ yüzdesi (VYY), istirahat kalp atım sayısı (İKAS), Maksimal oksijen tüketimi (VO2max), vital kapasite (VC), zorlu vital kapasite (FVC), zorlu ekpirasyon volümü (FEV1), zorlu ekspirasyon oranı (FEV1/FVC %) ve maksimum istemli solunum (MVV) ölçümleri yapıldı. Solunum parametreleri M.E.C. Pocket Spiro USB-100 cihazı ile ölçüldü. VO2max MEC PFT Ergospirometre sistemi ile ölçüldü. Vücut ağırlıkları ve boy uzunlukları ve N.A.N. marka cihaz kullanılarak ölçüldü. Verilerin istatistiksel analizi için grup içi karşılaştırmalarda Paired Sample t test, gruplar arası karşılaştırmalar için Independent Sample t testi kullanıldı. Anlamlılık seviyesi p<0.05 olarak belirlendi. Deney grubunun ağırlık, VKİ, VYY, İKAS, VO2max, VC, FVC, FEV1, FEV1/FVC % ve MVV değerlerinde istatistiksel olarak anlamlılık bulundu (p<0.05). Kontrol grubunun ağırlık ve VYY değerlerinde anlamlılık bulundu (p<0.05). Diğer verilerinde anlamlılık bulunmadı. Gruplar arasında deney grubu lehine ağırlık, VKİ, VYY, İKAS, VO2max, VC, FVC, FEV1, FEV1/FVC % ve MVV değerlerinde istatistiksel olarak anlamlılık bulunmuştur (p<0.05). Sonuç olarak, sedanterlere uygulanan aerobik egzersizin egzersizin solunum fonksiyonları ve aerobik kapasite değerleri üzerinde olumlu etkisi olduğu düşünülmektedir. Düzenli ve planlı olarak yapılan aerobik temelli egzersizler solunum fonksiyonları ve aerobik kapasiteyi pozitif yönde etkileyeceği söylenebilir. Anahtar Kelimeler: Aerobik Egzersiz, Solunum Fonksiyonları, VO2max, Sedanter.
Belediye çalışanlarında diyabet riski ve ilişkili faktörler
Amaç: Bu çalışmanın amacı; non-invaziv diyabet risk skoru olan FINDRISC kullanılarak Büyükşehir Belediyesi ofis çalışanlarında diyabet riskinin belirlenmesi ve yüksek diyabet riski ile ilişkili faktörlerin değerlendirilmesidir. Gereç ve Yöntem: Kesitsel tipteki araştırma Manisa Büyükşehir Belediyesi Merkez Binası'nda ofis çalışanında yürütülmüş, Mayıs-Haziran aylarında veri toplanması tamamlanmıştır. Araştırmanın evrenini 451 ofis çalışanı oluşturmaktadır. Araştırmada örneklem seçimine gidilmemiş, çalışmayı kabul eden ve dahil olma kriterlerini karşılayan 449 kişiyle görüşülmüş, 437 kişiden veri toplanmıştır. Çalışmaya katılım oranı %97.2'dir. Çalışmanın bağımlı değişkeni FINDRISC ile değerlendirilen diyabet riskidir; ≥15 puan alanlar diyabet açısından yüksek/çok yüksek riskli kabul edilmiştir. Çalışmanın bağımsız değişkenleri sosyodemografik değişkenler, yaşam biçimi özellikleri, beslenme özellikleri, beden algısı, ko-morbid durumlar, sağlık hizmeti kullanımı, çalışma ortamı özellikleri, antropometrik ölçümler ve beslenme okuryazarlığıdır. Veriler SPSS 23.0 paket programı kullanılarak analiz edilmiştir. Tanımlayıcı istatistikler sayı, yüzde, ortalama, standart sapma ile değerlendirilmiştir. Tek değişkenli analizlerde, Ki kare ve Fischer'ın kesin testi, çok değişkenli analizlerde lojistik regresyon kullanılmıştır. Çözümleyici analizlerde tip 1 hata <0.05 olarak kabul edilmiştir. Bulgular: Ofis çalışanlarının yaş ortalaması 37.9±7.4 yaştır ve çalışanların %17.1'inin diyabet riski yüksek/çok yüksektir. YBOYDA'ya göre katılımcıların %79.4'ünün beslenme okuryazarlığı yeterli düzeydedir. Çok değişkenli analizde diyabet riski, evlilerde (OR=2.4, %95 GA=1.1-5.2), ara öğün tüketmeyenlerde (OR=2.3, %95 GA=1.3-4.0), akşam yemeğini uyku saatine yakın yiyenlerde (OR=2.3, %95 GA=1.1-4.9), gece açlık süresi <8 saatten kısa olanlarda (OR=2.4, %95 GA=1.3-4.6), iş yerinde ≥2 saat yerinden hiç kalkmadan oturanlarda (OR=2.2, %95 GA=1.2-4.0), iş stresi düzeyi yüksek olanlarda (OR=2.5, %95 GA=1.2-5.5), beslenme okuryazarlığı düzeyi sınırda/yetersiz olanlarda (OR=2.3, %95 GA=1.2-4.2) daha yüksek saptanmıştır. Sonuç ve Öneriler: Araştırmamızda yaklaşık her beş ofis çalışanlarından birinin diyabet riski yüksek/çok yüksek olması çalışmanın genç yaş ortalaması göz önüne alındığında dikkat çekicidir. Sağlıklı beslenme ve beslenme zamanının yönetimi, uzamış oturma süresinin kısaltılması, işyerinde algılanan stres yönetimi bireysel düzeyde ve işyerinde sağlığı geliştirme bakış açısıyla diyabet riskini azaltmada etkili olacaktır. Ofis çalışanlarına beslenme okuryazarlığını geliştirecek, uzamış oturma süresinin molalarla bölünmesini hatırlatacak bilgisayar uygulamaları, merdiven kullanımının teşviki gibi davranış değişikliği ve stres yönetimi eğitimleri hayata geçirilmelidir.
Aydın Adnan Menderes Üniverstesi Tıp Fakültesi 1. sınıf ve 6. sınıf öğrencilerinin beslenme alışkanlıklarının değerlendirilmesi
Giriş ve Amaç: Yeterli ve dengeli bir beslenme ile sağlığın korunması, geliştirilmesi mümkündür. Ülkemizde yetersiz ve dengesiz beslenme büyük bir toplumsal sorundur. Özellikle gençlerin beslenme alışkanlıkları ile ilgili araştırmalarda, çok ciddi sorunların yaşandığı bilinmektedir. Bu çalışmada, tıp fakültesi öğrencilerinin beslenme bilgilerini, beslenme alışkanlıklarını ve beslenme konusundaki problemlerini ortaya koymak ve tıp fakültesi eğitiminin beslenme bilgi düzeyine etkisinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Materyal ve Metod: Tanımlayıcı tipteki araştırmamız Ağustos 2019 ile Aralık 2019 tarihleri arasında Adnan Menderes Üniversitesi Tıp Fakültesi'nde öğrenci 1.sınıf ve 6.sınıf toplam 280 katılımcı ile yüz yüze anket yöntemiyle uygulanarak yürütülmüştür. Anketimiz sosyodemografik bilgileri sorgulayan 15 soru ve beslenme alışkanlıklarını sorgulayan 29 sorudan oluşmaktadır. Bulgular: Çalışmaya katılanların %51,60'ı (n=145) erkek, %67,62'si (n=190) 1.sınıf öğrencisiydi. Öğrencilerin yaş ortalaması 20,44±2,60 yıldır. 6.sınıfların VKİ ortalaması (22,75±3,37) 1.sınıflara göre (21,79±3,25) daha yüksekti (p:0,014). Düzenli kahvaltı alışkanlığı olanların oranı 1.sınıflarda (%61,05), 6.sınıflara göre (%42,86) daha yüksekti (p:0,012). Kahvaltıda peynir, zeytin, yumurta vb. besin tüketenlerin oranı, 1.sınıflarda (%73,51) 6.sınıflara göre (%36,47) daha yüksektir (p<0,001). Spor veya egzersiz yapma oranı, 1.sınıflarda (%45,56) 6.sınıflara göre (%32,97) daha fazlaydı (p:0,031). 1.sınıflarda spor yapılan gün sayısı (3,14±1,56) 6.sınıflara göre (2,36±1,50) daha fazlaydı (p:0,010). Sonuç: Bu sonuçlar değerlendirildiğinde; tıp fakültesi öğrencilerinde eğitim seviyesi ile yaşam tarzı ve beslenme alışkanlıkları doğrudan bir ilişki olduğu tespit edilemedi (?). Eğitim seviyesi artmasına rağmen 6. sınıf öğrencilerinde sağlıksız beslenme alışkanlıklarının ve sedanter yaşam tarzının daha ön planda olduğu görülmektedir. Bunun nedeninin ise, tıp fakültesinin yorucu ve stresli ortamı ve öğrencilerde bilgi eksikliğinden kaynaklanabileceği düşünülmekte ve bu konuda çalışmalara ihtiyaç duyulmaktadır. 6.sınıflarda günlük içilen çay miktarı (3,54±2,86) 1.sınıflara göre (2,34±1,71) daha fazlaydı (p<0,001). 6.sınıflarda günlük içilen kahve miktarı (2,42±1,58) 1.sınıflara göre (1,71±,95) daha fazlaydı (p:0,001). Anahtar Kelimeler: beslenme, egzersiz, öğrenci, sedanter, tıp
Covıd-19 pozitif / negatif bireylerde sağlıklıyaşam biçimi davranışları: aşı kabulü, fiziksel aktivite düzeyi ve beslenme tutumlarının incelenmesi
ÖZET Covid-19 Pozitif / Negatif Bireylerde Sağlıklı Yaşam Biçimi Davranışları: Aşı Kabulü, Fiziksel Aktivite Düzeyi ve Beslenme Tutumlarının İncelenmesi Bu araştırmanın amacı, Covid-19 pozitif / negatif bireylerde sağlıklı yaşam biçimi davranışları, aşı kabulü, fiziksel aktivite düzeyi ve beslenme tutumlarının incelenmesidir. Kesitsel ve ilişkisel desenle yürütülen çalışmanın örneklemini Mersin'de yaşayan 415 kişiden elde edilen, geçerli 335 katılımcı oluşturmuştur. Veri toplamada demografik bilgi formu, Nottingham sağlık profili, uluslararası fiziksel aktivite ölçeği (Kısa Form) ve sağlıklı beslenmeye ilişkin tutum ölçeği kullanılmıştır. Normallik varsayımı sağlanmadığından Mann Whitney U, Kruskal Wallis ve Dunn post-hoc testleri uygulanmış; anlamlılık düzeyi p<0.05 olarak kabul edilmiştir. Bulgulara göre kadınların ağrı, fiziksel aktivite, beslenme bilgisi, olumlu beslenme tutumu ve şiddetli aktivite puanları erkeklerden anlamlı biçimde yüksektir. COVID-19 geçirenlerin şiddetli aktivite düzeyleri daha yüksek bulunmuştur. Aşı olmayanlarda sosyal izolasyon ve olumlu beslenme tutumu puanları, sağlık problemi olanlarda ise yaşam kalitesi alt boyutları olumsuz etkilenmiştir. Yaş ilerledikçe duygusal reaksiyon, ağrı, uyku ve sıkıntı düzeyleri azalırken, gençlerde bu skorlar daha yüksektir. Fiziksel olarak aktif bireylerin yaşam kalitesi daha yüksek, sıkıntı ve yorgunluk düzeyleri daha düşüktür. Korelasyon analizine göre fiziksel aktivite düzeyi ile yaşam kalitesi alt boyutları arasında düşük düzeyde negatif, şiddetli-orta düzey aktivite ve yürüme ile yüksek düzeyde pozitif ilişkiler saptanmıştır. Sonuç olarak bireylerin pandemiden etkilenme biçimleri yaş, cinsiyet, sağlık durumu ve yaşam tarzına göre değişmektedir ve fiziksel aktivite ve sağlıklı yaşam politikalarının bireysel farklılıklar gözetilerek planlanması önerilebilir. Anahtar sözcükler: COVID-19, fiziksel aktivite düzeyi, yaşam kalitesi, beslenme tutumları
Sedanter bireylerde yüksek şiddetli interval antrenman (HIIT) etkileri
Yapılan bu çalışmanın amacı; sedanter bireylerde yüksek şiddetli interval antrenman (HIIT) etkilerini incelemektir. Çalışma Samsun ili Vezirköprü ilçesinde yaşayan rastgele seçilen 10'u kontrol 10'u çalışma (tabata) grubu olmak üzere 20 kişi ile yapılmıştır. Çalışmaların öncesinde ve sonrasında ön test ve son test alınarak bilgisayar ortamında kayıt edilmiştir. Zirve güç değerleri için dikey sıçrama, süratlerini ölçmek için 20m sürat koşusu, aerobik güç parametreleri değerleri için 20m mekik koşusu, kassal dayanıklık değerleri için şınav testi, çeviklik değerlerini ölçmek için ZigZag koşu testi yapılmıştır. Bunların yanı sıra vücut yağ yüzdesinin hesaplanması ise tanita marka vücut analizi cihazı ile yapılmıştır. Elde edilen verilerin analizi IBM SPSS 21 programı ile yapılmıştır. Verilerin normalliğini hesaplamak için Shapiro Wilk testi ve çarpıklık, basıklık değerleri (±1) sınanarak, katılımcıların karakteristik özellikleri için tanımlayıcı istatistik değerleri kullanılmıştır. Çalışma ve kontrol grubunun ölçümleri sonrasında değerleri hesaplanırken bağımsız örneklemlerde t-testi kullanılmıştır. İki grubunda ölçümlerde ki değerlerini karşılaştırmak için Paired Samples t-testi kullanıldı. İstatiksel olarak anlamlılık düzeyi p<0.05 olarak belirlenmiştir. Grup içinde yapılan testlerin ve ölçümlerin ön ve son test değerleri incelendiğinde sedanter bireylerin VYY, dikey sıçrama, 20 metre sürat koşusu, şınav ve VO2Max değerlerinde anlamlı bir fark bulunmuştur (p<0.05). Kontrol grubu incelendiğinde ise; negatif yönde ZigZag koşu testi ve 20 metre sürat testi, pozitif yönde ise VO2Max değerlerinde anlamlı farklılık bulunmuştur (p<0.05). Sonuç olarak bakıldığında ise çalışma grubu yani tabata protokolü uygulanan grubun gelişim düzeyi normal antrenman yapan kontrol grubuna oranla olumlu yönde olduğu görülmüştür. Tabata protokolü normal antrenmanlara ek olarak yapıldığında olumlu yönde katkı sağlayacağı düşünülmektedir.
İnspiratuar kas antrenmanı ile geleneksel aerobik antrenmanın sağlıklı sedanter erkek çocuklarda solunum kas kuvveti ve solunum fonksiyonlarına etkilerinin karşılaştırılması
Bu çalışmanın amacı inspiratuar kas antrenmanının ve geleneksel aerobik antrenmanın sağlıklı sedanter erkek çocuklarda solunum kas kuvvetine ve solunum fonksiyonlarına etkisinin incelenmesidir. Bu amaçla 12 yaşında 40 sağlıklı sedanter erkek çocuk inspiratuar kas antrenmanı grubu (n=10), geleneksel aerobik antrenman grubu (n=10), hem inspiratuar kas antrenamanı hemde geleneksel aerobik antrenmanı uygulayan kombine antrenman grubu (n=10) ve herhangi bir antrenman uygulamayan kontrol grubu (n=10) olmak üzere dört gruba randomize olarak ayrılmışlardır. İnspiratuar kas antrenmanı olarak 4 hafta ve haftada 3 gün %40 maksimal inspiratuar basınç (MIP) şiddetinde 30x2 nefes egzersizi yaptırılmıştır. Aerobik antrenman protokolü olarak ise 4 hafta ve haftada 3 gün maksimal kalp atım sayısına göre %30 şiddetinde 2 dk'lık jog periyotları vasıtasıyla ayrılan, %70 şiddetinde 3 dk'lık 5 kez koşulmasını içeren aerobik interval antrenman metodundan yararlanılmıştır. Tüm deneklere 4 haftalık periyotun 1 gün öncesinde ve sonrasında solunum kas kuvveti ve solunum fonksiyon testleri uygulanmıştır. İstatistiksel analiz sonucunda solunum kas kuvvetinde ve solunum fonksiyonlarında 4 hafta sonunda aerobik antrenman grubu, solunum kas antrenman grubu ve kombine antrenman gruplarında anlamlı bir değişim tespit edilmiştir (p<0.05). Ayrıca gruplar arası farklılık incelendiğinde antrenman gruplarının kontrol grubuna göre anlamlı artışlar gösterdiği ve kombine antrenman grubunun değişiminin diğer gruplardan anlamlı bir şekilde daha yüksek düzeyde olduğu görülmüştür (p<0.05). Sonuç olarak inspiratuar kas antrenmanını ve geleneksel aerobik kas antrenmanını beraber yapan sağlıklı sedanter erkek çocuklarda solunum kas kuvveti ve solunum fonksiyonlarını olumlu yönde etkilediği söylenebilir.
Masa başı çalışanlarda fiziksel aktivite düzeyi ve yaşam kalitesi ilişkisi
Bu araştırmada, masa başı çalışanlarda fiziksel aktivite düzeyleri ile yaşam kaliteleri arasındaki ilişkiyi değerlendirmek ve fiziksel aktivitenin yaşam kalitesine etkisi dikkate alındığında, sedanter ortamda çalışanların en uygun düzeyde fiziksel aktiviteye teşvik edilmeleri amaçlanmıştır.Araştırmanın evrenini Ankara ilinde masa başı işlerde çalışan bireyler, örneklemini ise bu evrenden rastgele seçilen 172 kadın ve 141 erkek olmak üzere toplam 313 birey oluşturmuştur.Çalışmada, bireylerin fiziksel aktivite düzeylerini belirlemek için Uluslararası Fiziksel Aktivite Anketi'nin uzun formu, yaşam kalitelerinin değerlendirilmesi amacıyla da SF?36 yaşam kalitesi ölçeği kullanılmıştır. Verilerin analizinde Student's T test, Mann Whitney U test, Ki-Kare ve Kruskal Wallis H testi kullanılmıştır.Araştırmadan elde edilen sonuçlara göre, bireylerin haftalık enerji tüketiminin ortalama 2249.62 ± 2253.91 MET-dk/Hafta olduğu, %25.2'sinin fiziksel olarak aktif olmadığı, %48.9'unun fiziksel aktivite düzeyinin düşük olduğu ve %25.9' unun da fiziksel aktivite düzeyinin sağlığını korumak için yeterli olduğu saptanmıştır. Bireylerin fiziksel aktivite düzeylerinin erkeklerde kadınlara göre ve BKİ 25 kg/m2 ve üstü olanların da BKİ 25 kg/m2 altında olanlara göre daha yeterli olduğu saptanmıştır (p<0.05).Bireylerin yaşam kalitesi puanları incelendiğinde ise, fiziksel sağlık skorunun ortalaması 51.28 ± 7.24, mental sağlık skorunun ortalaması ise 41.43 ± 11.40 olduğu bulunmuştur. Yaşam kalitesi puanlarının cinsiyet ve yaş gruplarına göre yapılan değerlendirmesinde fiziksel sağlık ve mental sağlık skorlarında anlamlı bir farkın olduğu, BKİ' ne göre ise mental sağlık skorları arasında anlamlı bir fark olduğu tespit edilmiştir (p<0.05).Araştırmadan elde edilen sonuçlara göre, bireylerin fiziksel aktivite düzeylerinin düşük olduğu ve bunun bireylerin yaşam kalitesi ile ilişkisi olmadığı saptanmıştır.Anahtar Kelimeler: Fiziksel aktivite, yaşam kalitesi, masa başı çalışan.
Medyanın sedanter bayanların bireysel spor yapma alışkanlıkları üzerindeki etkisi
Bu araştırmanın amacı, medyada yer alan spor programlarının, büyük ve küçük şehirlerde yaşayan Sedanter bayanların bireysel spor yapma alışkanlıkları üzerindeki etkilerini belirlemektir.Araştırma, grubunu, Ankara (100 ) ve Tokat ( 100 ) illerindeki 200 sedanter bayan oluşturmuştur. Medya aracılığı ile spor yapma düzeylerinin belirlenmesinde gruplara anket uygulanmış ve bağımsız örneklem t testi (Independent Samples T Test ) ve tek yönlü Varyans Analizi (One Way ANOVA ) ve ki-kare analiz yöntemleri kullanılmıştır.Araştırmaya katılan bayanlardan, hareketsiz bir yaşam tarzım var, televizyon haricinde de egzersiz yapıyorum, CD ortamındaki egzersizler bana uygun, televizyonda yayınlanan egzersizleri düzenli olarak uyguluyorum, cevapları ile diğer anket sorularına verilen cevapların araştırma sonuçları (P > 0,005) değeri bulunduğundan Ankara ve Tokat illeri arasında anlamlı bir farka rastlanmamıştır.Araştırma sonucunda, araştırmaya katılan bayanların medyada yer alan spor programlarının izlenmesinde yaş, eğitim ve gelir durumu farklılıklarının etkilemediğini. Genellikle hareketsiz bir yaşantıya sahip olduğunu ve kilosunun fazla olduğunu düşünen bayanların, medyadan daha çok etkilendiği söylene bilir. Sedanter bayanların medyadan etkilenmesi ve yaşam tarzları açısından Ankara ve Tokat illeri arasında anlamlı farklılıkların bulunmadığını, bayanların genelde aynı tarz davranışları sergilediklerini fakat genel anlamda bakıldığında Tokat ilindeki bayanların medyadan daha çok etkilendiği söylenebilirAnahtar Kelimeler: Medya, Sedanter, Spor
Spor yapan ve sedanter öğrencilerin akran zorbalık eğitim düzeylerinin incelenmesi
Akran zorbalığı günümüzde artan sorunları başında gelmektedir. Dünyada ve Türkiye'de akran zorbalığının artması sonucu literatürde bu çalışmalar sıklıkla ele alınmıştır. Bu problemlerin çözümü için çok farklı yöntemler ve eğitimler yer almaktadır. Bunlardan biri de spor yapma eğilimidir. Çalışmamızın asıl amacıda 5.-6.-7. sınıf akran zorbalığının eğitim düzeyleri ile ilişkili faktörleri, spor yapan ve sedanter öğrencilere yönelik etkisini incelemektir.Çalışmanın evrenini Muş Milli Eğitim'e bağlı ortaokullar oluştururken örneklemini ise 2022-2023 Eğitim döneminde Muş Milli Eğitim'de eğitim gören 222 öğrenciye ulaşılması hedeflenmiştir. Araştırmada Zorbalık Davranış Eğilimi Ölçeği (ZDEÖ) kullanılmıştır. Anket verilerinin SPSS 22 analiz programı ile frekans, yüzde ve anlamlılık tabloları oluşturulmuştur. İkili karşılaştırmalar için Bağımsız Örneklem T- Testi, çoklu karşılaştırılmalar için ise One-Way Anova Testinden faydalanılmıştır. Sonuçlar %95 güven aralığında anlamlılık p<0,05 düzeyinde değerlendirilmiştir. Ölçeğin, değişkenler arasındaki ilişkileri bütüncül bir biçimde sınamak için ise regresyon analizinden faydalanmıştır. Araştırmada ortaokul öğrencilerinin akran zorbalığı alt boyutları incelendiğinde; cinsiyet değişkenine göre; erkeklerin kadınlara göre daha zorba davranışlar sergilediğini, spor yapma değişkenine göre; spor yapan kişilerin kendine olan güven duygusunun gelişip bu sebepten dolayı daha az zorbalığa maruz kaldığı, branş değişkenine göre; anlamlı farklılığa rastlanılmadığına, anne baba eğitim düzeyleri değişkenine göre; çocukların akran zorbalığına uğrama arasında anlamlı bir ilişkinin olmadığı, yaş ve sınıf değişkenine göre; yaş, sınıf arttıkça zorba davranışların arttığı sonucuna ulaşılmıştır.
Önde baş duruşu ve kifotik postürün solunum parametreleri ve aerobik kapasite üzerine etkisinin farklı spor branşlarında incelenmesi
Sedanter kişilerde sıkça bulunan, özellikle bilgisayar ya da akıllı telefon başında uzun süre vakit geçiren bireylerde ortaya çıkan postüral bozukluğa, bazı spor branşlarında da rastlanılmaktadır. Sporcularda en sık karşılaşılan postür problemleri başın önde konumlanması ve buna eşlik eden kifotik duruştur. Bu duruş aynı zamanda yardımcı solunum kasları da olmak üzere omuz eklemi ve boynu çevreleyen temel kaslarda kısalığa ve gerginliğe sebep olabilmektedir. Ortaya çıkan bozuk postür yapısı ise sporcuların kas grupları arasındaki etkileşimi negatif yönde etkilemektedir. Bu tez çalışmasının amacı bozulmuş torasik omurga ve baş postürüne sahip sporcularda, solunum kapasitelerinin belirlenmesi ve bisiklet ergonometresinde yapılan aerobik performans testi ile arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Bu amaçla, haftada en az iki gün antrenör eşliğinde düzenli boks ve tekvando antrenmanları yapan 14 kadın böksör ve 14 kadın tekvandocu araştırmaya dahil edilerek postür ve aerobik kapasite analizi yapıldı. Sporcuların antropometrik özellikleri, solunum hacim ve kapasiteleri de ölçüldü. Çalışmaya dahil olma kriterleri en az dört ay aktif boks ve tekvando antrenmanı yapıyor olmak, Grid Chart postüral analiz değerlendirmesinde normal dizilimden saparak kifoz ve önde baş postürüne sahip olmaktır. Doktor tarafından tanı konulmuş boyun ve torakal herniasyon, antrenman sırasında ya da sonrasında şiddetli ağrı şikayeti, skolyoz tanısı ve herhangi bir sistemik ya da solunum rahatsızlığına sahip olmak dışlanma kriterlerinde yer almaktadır. Spirometri ölçümlerine göre sporcuların FEV1 ve FVC değerleri beklenenin altında ölçüldü. Yapılan ölçümlerde tekvandocuların ortalama VC ve TV değerleri boksörlere göre daha yüksektir. Aerobik performans testinde boksörlerin RER ve AT@RER değerleri tekvandoculara göre daha düşük ölçüldü. Önde baş duruşu fazla olan sporcuların VO2max değerleri düşük ölçüldü. Boksörlerin ortalama toparlanma süreleri tekvandoculara göre daha yüksek ölçüldü. KPET sırasında artan yüke karşı ulaştıkları kalp hızları farklılık göstermedi.
Multi-gravitasyonel süspansiyon temelli egzersizin egzersiz alışkanlığı olmayan kadınlarda duruş, denge ve el kavrama kuvvetine etkisi
Bu çalışmanın amacı egzersiz alışkanlığı olmayan kadınlarda Multi-Gravitasyonel Süspansiyon Temelli Egzersiz (M-Gravity egzersiz) programının postür, denge ve el kavrama kuvveti üzerine etkisinin değerlendirilmesidir. Çalışmaya toplam 58 kadın birey dahil edildi. Çalışmamızın örneklemini 18-45 yaş arasında M-Gravity egzersiz yapmak için özel bir spor merkezine başvuru yapmış düzenli egzersiz alışkanlığı olmayan 39 gönüllü kadın birey oluşturmuştur. Kontrol grubumuzu 18-45 yaş arası düzenli egzersiz alışkanlığı olmayan 19 gönüllü kadın birey oluşturmuştur. Egzersiz grubuna haftada iki gün olmak üzere altı haftada toplam 12 seans, 60 dakika M-Gravity egzersiz yaptırıldı. Kontrol grubu içerisinde olan 19 gönüllü katılımcı 6 hafta içerisinde herhangi bir egzersiz programına katılmadan normal yaşamına devam etti. Her iki grubun postür değerlendirmesi için App Store'dan indirdiğimiz sürümü 11.10 olan Posture Screen Mobile (PSM) uygulaması kullanıldı. Statik denge Flamingo Denge Testi ile değerlendirildi. Alt ve üst vücut dinamik dengesi Y Denge Testi ile değerlendirildi. Değerlendirmeler egzersiz öncesi ve 6 hafta sonrası olacak şekilde iki kez yapıldı. Sonuç olarak M-Gravity egzersiz grubunda el kavrama kuvvetinde anlamlı artış görüldü ve egzersizler sonunda el kavrama kuvveti gruplar arasında anlamlı farklılık gösterdi (p<0,05). Alt ekstremite Y Denge Testi parametrelerinde egzersizler sonrasında gruplar arasında anlamlı bir fark bulunmazken (p>0,05) M-Gravity grubu kendi içinde anlamlı gelişme gösterdi (p<0,05). 6 hafta sonunda üst ekstremite Y Denge Testi parametrelerinden medial ve inferolateral denge bakımından gruplar arası anlamlı bir fark bulunmazken (p>0,05) superolateral denge bakımından M-Gravity egzersiz grubunun kontrol grubuna göre istatistiksel olarak daha üstün olduğu görüldü (p<0,05) ve M-Gravity egzersiz grubu altıncı hafta sonunda medial, superolateral ve inferolateral yönlerde kendi içinde anlamlı gelişme gösterdi (p<0,05). Bunun yanında flamingo denge testi değerlendirmesinde M-Gravity egzersiz grubunda egzersizler sonrasında düşme sayısında anlamlı düşüş görüldü (p<0,05). Postür değerlendirmesi sonucuna göre M-Gravity egzersiz grubunda postür parametrelerinde omuz eğimi parametresi dışında tüm parametrelerde olumlu anlamda anlamlı gelişme görüldü (p<0,05). Tüm bu bulgular, M-Gravity egzersizinin düzenli egzersiz alışkanlığı olmayan kadınlarda el kavrama kuvveti, denge ve duruşu olumlu yönde etkilediğini göstermektedir.
Sedanter yaşlı bireylerde eve dayalı egzersiz eğitiminin fiziksel uygunluk ve fonksiyonellik üzerine etkileri
Bu çalışmanın amacı; sedanter yaşlı bireylerde fizyoterapist gözetiminde uygulanan eve dayalı egzersiz eğitiminin fiziksel uygunluk ve fonksiyonellik üzerindeki etkilerini incelemektir. Çalışma, 65 yaş ve üstü 32 sedanter yaşlı birey üzerinde gerçekleştirildi. Bireyler; fizyoterapist gözetiminde egzersiz eğitimi alan grup (n=16, ortalama yaş: 68,25±4,89) ve kontrol grubu (n=16, ortalama yaş: 73,31±5,71) olmak üzere randomize olarak iki gruba ayrıldı. Egzersiz eğitimi alan gruptaki bireylere fizyoterapist gözetiminde 8 hafta, haftada 3 gün, 45 dakika kuvvetlendirme, esneklik, endurans ve denge egzersizlerinden oluşan egzersiz programı verildi. Egzersizler haftada 1 seans yüz yüze, 2 seans telefon görüşmesi ile takip edildi. Kontrol grubuna ise 8 hafta, haftada 3 gün ısınma egzersizleri ve 30 dakika yürüyüş önerildi ancak egzersiz grubunda olduğu gibi fizyoterapist gözetimi yapılmadı. Bireylerin fiziksel uygunluk düzeyi ―Senior Fitness Test‖ ile; denge düzeyi ―Berg Denge Ölçeği‖ ile; fonksiyonel mobilite düzeyi ―Süreli Kalk Yürü Testi‖ ile ve düşme korkusu ise ―Tinetti Düşme Etkinlik Ölçeği‖ ile değerlendirildi. Değerlendirmeler eğitim programı öncesi ve sonrasında yapıldı. Eğitim sonrası grup içi karşılaştırmalarda egzersiz grubunda Senior Fitness Test'in tüm alt parametrelerinde, Berg Denge Ölçeği puanında, Süreli Kalk Yürü Testi skorunda, Tinetti Düşme Etkinlik Ölçeği puanında anlamlı gelişme olduğu görüldü (p<0,05). Kontrol grubunda yalnızca 8 adım kalk yürü testinde anlamlı gelişme olduğu görüldü (p<0,05). Eğitim sonrası gruplar arası karşılaştırmada ise egzersiz grubunda Senior Fitness Test'in tüm alt parametrelerinde, Berg Denge Ölçeği puanında, Süreli Kalk Yürü Testi skorunda, Tinetti Düşme Etkinlik Ölçeği puanında kontrol grubuna göre anlamlı gelişme olduğu görüldü (p<0,05). Yaşlı bireylerde fizyoterapist gözetimli eve dayalı egzersiz eğitiminin fiziksel uygunluk, denge, fonksiyonel mobilite ve düşme korkusu üzerinde olumlu etkileri vardır. Aktif ve sağlıklı yaşlanma kavramı ile evde bakım hizmetlerinin öneminin giderek arttığı şu günlerde eve dayalı egzersiz programlarının etkilerini araştıran daha fazla çalışmaya ihtiyaç olduğunu düşünmekteyiz. Anahtar Kelimeler: Egzersiz, Fiziksel Uygunluk, Sağlık, Yaşlı, Yaşlanma Başkent Üniversitesi Tıp ve Sağlık Bilimleri Araştırma Kurulu ve Etik Kurulu tarafından onaylanmıştır. (Proje no: KA2020/116)
50 yaş üstü futbol oynamış bireylerle aynı yaş grubu sedanter bireylerin yaşam kaliteleri bağlamında karşılaştırılmaları
Bu çalışmada 50 yaş üstü futbol oynamış bireyler ile aynı yaş grubu sedanter bireylerin yaşam kalitesinin karşılaştırılması amaçlanmıştır. Bu araştırmaya Afyonkarahisar ilinde yaşayan 50 yaş üstü futbol oynamış bireyler ile 50 yaş üstü sedanter olarak kabul ettiğimiz düzenli fiziksel aktivite yapmayan toplam 100 birey katılmıştır. Katılımcılara kişisel bilgi formu, uluslar arası fiziksel aktivite anketi ve araştırma grubunun yaşam kalitesini değerlendirmek için WHO'nun (1998) geliştirdiği Yaşam Kalitesi Ölçeği kullanılmıştır. Araştırma sonucunda elde edilen veriler SPSS 25 programında analiz edilmiş, araştırmaya katılanların dağılımını belirlemek için frekans ve yüzde analizi, Kolmogorv – Smirnova analizleri yapılmış olup verilerin dağılımın normal olduğu belirlendikten sonra, 2'li grupların karşılaştırılmasında bağımsız örneklem t-testi, 2 'den fazla gruplar için tek yönlü Anova Varyans analizi yapılmıştır. Anlamlı farklılığın hangi gruplar arasında olduğunu belirlemek için Scheffe testi yapılmıştır. Sonuç olarak; evli olan katılımcıların bekar olanlara göre, düzenli bir şekilde spor yapanların yapamayanlara göre, haftada 5 gün ve üzerinde spor yapanların daha az sıklıkta spor yapanlara göre, 41 yıl ve üzerinde aktif spor yaşamı olanların daha az yıl spor yapanlara göre, genel sağlık durumu çok iyi olanların olmayanlara ve yoğun fiziksel aktivite yapan kişilerin yapmayanlara göre yaşam kalitesinin yüksek olduğu görülmüştür. Bu da 50 yaş üstü kişilerin 50 yaş öncesinde ve sonrasında futbol oynamış bireylerle sedanter bireylerin yaşam kalitesi açısından farklılaştığı ve bir şekilde fiziksel aktivite yapmış kişilerin diğer bireylere göre yaşam kalitesinin daha yüksek olduğu sonucuna varılmıştır. Anahtar Kelimeler: Futbol, Sedanter, Sedanter Birey, Yaşam Kalitesi
Sporcu ve sedanter yaşayan bireylerde 2D:4D oranının aerobik kapasite ile ilişkisi
Sporcu ve Sedanter Yaşayan Bireylerde 2D:4D Oranının Aerobik Kapasite İle İlişkisi Bu çalışmada, sporcu ve sedanter bireylerde 2. (işaret parmağı) ve 4. (yüzük parmağı) parmak uzunluklarının ölçümü yapılarak, oranları tespit edilmiş ve 2D, 4D parmak oranlarının performans verileri ile karşılaştırılması amaçlanmıştır. Çalışmaya, 18-38 yaş aralığında tekvando ve kıck box sporu yapan 51 kişi ve spor yapmayan 51 kişi toplamda 102 erkek gönüllü olarak katıldı. Katılımcıların, yaş, boy, kilo, vücut kütle indeksi, vücut yağ yüzdesi, sağ ve sol el 2. ve 4. parmak uzunluğu, aerobik ve anaerobik güç test ölçümleri yapıldı. Elde edilen verilerin analizi için SPSS 22.0 programı kullanıldı. Öncelikle verilerin normallik testleri yapıldı. Veriler normal dağılım gösterdiği için parametrik testlerle analiz edildi. Anlamlılık seviyesi 0,05 olarak kabul edildi. Çalışmaya katılan sporcuların ve sedanterlerin işaret ve yüzük parmak uzunlukları oranları (2D:4D) arasında istatistiki olarak anlamlı farklılıklar vardır (p< 0,05). Sporcu ve sedanterlerin sağ elleri ile sol ellerinin 2D, 4D oranları benzerlik gösterdi. Gruplar arasında da 2D, 4D oranları arasında da istatistiki olarak bir farklılık görülmedi. Benzer şekilde diğer performans sonuçları ile 2D 4D parmak oranları arasında da anlamlı bir ilişki yoktur (p>0,05). Sonuç olarak aerobik kapasite ile 2D:4D parmak oranları arasında anlamlı bir ilişki tespit edilememiştir. Anahtar Sözcükler: 2D:4D, Aerobik Kapasite, Sedanter, Sporcu, Performans
12-14 yaş grubu karate sporu ile uğraşan bayan sporcular ile aynı yaş grubu sedanter bayan öğrencilerin bazı fiziksel özelliklerinin karşılaştırılması
Karate, vücudumuzun tüm sistemlerini en iyi şekilde çalıştırarak fiziksel gelişime etki edebilecek bir spor dalıdır. Bu araştırmamızda, karate sporu yapan ve spor yapmayan 12-14 yaş grubu bayanların, vücutlarında meydana gelen fiziksel değişimler tespit edilmeye çalışılmıştır.Bu amaçla İstanbul'da karate sporu ile uğraşan ve sedanter olan 12-14 yaş grubu bayanlara, velilerinden alınan izinle antropometrik ölçümler yapıldı. Bu ölçüm verilerinin analizleri, SPSS istatistik paket programında yapılarak, iki grup arasındaki farklılıklar bulundu. Gruplar arasındaki anlamlılıklar (P < 0.05) değerlendirildi.Sonuç olarak, 12-14 yaş grubu bu sporu yapan bayanlarda bazı ölçümlerde bazı bölgelerde anlamlı farklılıklar olduğu, bazı ölçüm sonuçlarında da hiçbir farkın olmadığı belirlendi. Dolayısıyla bu sporu yapmak vücuda fiziksel olarak bir takım şeyler kazandırabilir. Örneğin hareket genişliği açısından düşündüğümüzde esneklik önemlidir. Bu sporu yaparak vücudumuzun bu özelliğini arttırabiliriz.Anahtar Sözcükler: Karate, gelişim, yaş, antropometri, karşılaştırma.