Sekiz haftalık dart antrenmanlarının ortopedik engelli bireyler üzerindeki sosyalleşme ve spora katılım etkilerinin incelenmesi

Sekiz haftalık dart antrenmanlarının ortopedik engelli bireylerin sosyalleşme ve spora katılım etkilerinin incelenmesi amacıyla yapılan bu araştırmaya Ankara İller Bankası Özel Eğitim Merkezi ve 75. Yıl Özel Eğitim Merkezine giden 9'u erkek 3'ü kadın toplamda 12 ortopedik engelli birey katılım sağlamıştır. Araştırma kapsamında veri toplama aracı olarak; sporda sosyalleşme ölçeği ve spora katılım güdüsü ölçeği kullanılmıştır. 35 maddeden ve 5'li likert tipten oluşan sporda sosyalleşme ölçeği, Şahan (2007) tarafından geliştirilmiştir. Spora katılım güdüsü ölçeği Gill, Gross ve Huddleston (1983) tarafından geliştirilmiş Oyar, Aşçı, Çelebi ve Mülazımoğlu tarafından 2001 yılında geçerlilik ve güvenilirlik çalışmaları yapılmıştır. Araştırmaya katılım sağlayan ortopedik engelli bireylere sekiz haftalık dart antrenmanı yaptırılan bu çalışmada araştırma modeli olarak tek gruplu ön test son test modeli kullanılmıştır. Araştırmada elde edilen verilerin analizinde SPSS 26 programı kullanılmıştır. Katılımcılara ilişkin demografik özellikler tablo halinde sunulmuştur. Verilerin normal dağılıp dağılmadığının belirlenmesinde küçük örneklemlerde daha güvenilir sonuçlar elde etmeye yarayan Shapiro-Wilk Testi ile çarpıklık basıklık değerleri incelenmiştir. Yapılan incelemeler sonucunda verilerin normal dağılım gösterdiği belirlenmiştir. Verilerin analizinde, katılımcıların ön test ve son test puanlarının karşılaştırılmasında bağımlı gruplar t testi kullanılmıştır. Sekiz haftalık dart antrenmanlarının ortopedik engelli bireylerin sosyalleşme ve spora katılım etkilerinin incelenmesi amacıyla yapılan bu araştırmada sonuç olarak; Sekiz haftalık dart antrenmanları sonrasında ortopedik engelli olan bireylerin spora katılım güdülerinde; takım ruhu, fiziksel uygunluk, eğlence, arkadaş, yarışma, hareket-aktif olma ve beceri gelişimi alt boyutlarında farklıklar olduğu saptanmıştır. Meydana gelen bu farklıkların yanında ortopedik engelli bireylerin sosyalleşme düzeylerin de artış gösterdiği sonucuna ulaşılmıştır. Elde edilen bu sonuçtan hareketle spor aracılığı ile ortopedik engelli bireylerin sosyal çevresinin gelişmesine katkı sağladığı gibi aynı zamanda iletişim becerilerinin de gelişmesine olanak tanıdığı düşünülmektedir.