Selçuklu ve Bizans Dönemlerinde tababet (Karşılaştırmalı bir çalışma)

"Selçuklu ve Bizans Tababetinin" tarihsel seyrini ele almaya gayret ettiğimiz bu çalışmamızda İslam tıbbının her iki medeniyete de yön verdiğini görebiliriz. İslam tıbbının tüm uygulamaları her iki medeniyet tarafından sentezlenerek Orta Çağ tıbbına getirilebilecek en önemli buluşlara imza atmıştır. Selçuklu Devleti, insan sağlığına büyük ehemmiyet vermiştir. Bu bağlamda şehirlerine dârüşşifâlar, hamamlar, kervansaraylar, çeşmeler gibi yapılar inşa ederek devrinin tababetine yön vermesinde etkendir. İnşa etmiş oldukları şifahanelerde hastalara ücretsiz tedavi hizmeti verilmekteydi. Bizans Devletinde hastane sistemi içerisinde Pantokrator manstırları ve "xenodcheilar" adı verilen şifahaneleri görmekteyiz. Bu manstırlarda yaşlılar ve kimsesiz düşkünlere hizmet verilmekteydi. Her iki medeniyetinde hasta tedavilerinde kullandıkları ilaçlar bitkisel droglardan elde etikleri "tiryak" adı verilen bir karışım ile sağlamışlardır. Her iki medeniyete de kaynak olan hekimler, İbn Sînâ, Ebû Bekir er-Râzî gibi İslami dönem hekimlerinin yanı sıra, antik çağ hekimleri Galen, Hippokrates gibi hekimlerin çalışmaları çağının yöntem ve teknikleri ile yeniden harmanlanarak faaliyete geçirilmiştir. Bu manada Selçuklu tababeti tıp tarihinde önemli bir yer teşkil etmektedir. Selçuklu tıbbının Avrupa dahil tüm dünya medeniyetleri tababetini etkilediğini söyleyebiliriz.