Serebral palsili hastalarda postural dengenin değerlendirilmesi

Amaç: Bu çalışmada serebral palsi alt gruplarının denge parametrelerini hem hendi aralarında hem de sağlıklı kontrol grubuyla karĢılaştırmayı ve serebral palsili çocukların fizik muayene bulguları ile postural dengeleri arasındaki ilişkiyi araştırmayı amaçladık. Yöntem: Bu çalışmaya 5-10 yaş arası, Kaba motor fonksiyon skoru 1-2 olan serebral palsili çocuklar ve sağlıklı çocuklar dahil edildi. Çalışma grubunun alt ekstremite spastisite muayenesinde Modifiye Ashword Skalası kullanıldı. Kalça fleksiyon kontraktür açısı ve popliteal açı değerleri araştırmacı tarafından ölçüldü. Daha öncesinden çekilmiş pelvis grafileri olanların Reimer migrasyon yüzdeleri hesaplanarak kaydedildi. Fonksiyonel dengelerinin değerlendirmesinde pediyatrik Berg denge Skalası ve zamanlı ayağa kalkıp yürüme testi kulanıldı. Çalışmaya katılan tüm çocukların denge parametreleri düşme riski değerlendirme cihazı ve basınç platform cihazı ile hesaplandı. Bulgular: Çalışmaya alınan 32 çocuğun, sekizi unilateral, sekizi bilateral spastik tip serebral palsili olup 16 tanesi sağlıklıydı. Hem serebral palsi hem de kontrol grubunun beşi (%31,25) kız, 11'i (%68,75) erkekti. Risk faktörleri arasında en sık prenatal faktörler bulunmaktaydı. Basınç platform cihazı ile ölçülen ML, AP yönünde salınım değerleri, her iki serebral palsi alt grubunda kontrol grubundan daha yüksekti. Ancak bilateral ve unilateral spastik tip serebral palsi gruplarının ölçümleri arasında fark yoktu. Olguların gözlerinin açık ve kapalı yapıldığı ölçümler arasında anlamlı fark saptanmadı. Düşme riski değerlendirme cihazı ile elde edilen ölçümlerde stabilite indeksi skorunda yükselme sadece unilateral spastik tip serebral palsi grubunda anlamlıydı. Her iki serebral palsi grubunun köpük üzerinde yapılan ölçümlerinde kontrol grubuna göre bozulduğu görüldü. Bilateral spastik tip serebral palsi olgularının ZAYT skorları denge parametreleri ile anlamlı olarak koreleydi. PBDS skoru ise her iki SP alt grubunda denge bozukluğu ile korele bir şekilde düşüktü. Unilateral spastik tip SP'li çocuklarda KFKA arttığında denge ölçümlerinin bozulduğu görüldü. Sonuç: Serebral palsili çocukların postural dengesi sağlıklı çocuklara göre bozuktur ve düşme riskleri artmıştır. Bu nedenle bu çocukların dengesinin ayrıntılı bir şekilde değerlendirilmesi ve uygun rehabilitasyon programının düzenlenmesi gerekmektedir. Özellikle unilateral tip SP'li olguların dengesinin iyileştirilmesinde KFKA'nın azaltılması önem kazanmaktadır. Karanlık ve engebeli yüzeylerde serebral palsili çocukların dengesi daha çok bozulduğundan böyle ortamda daha dikkatli olunmalıdır. Anahtar Kelimeler: Serebral Palsi, Postural Denge