Sinemanın dokunma boyutu: Sinema eserlerinde dokunma hissinin deneyimlenmesi ve bu hissin bir anlam yaratma aracı olarak kullanılmasının izini sürmek

Bu tezde incelenmesi planlanan konu, sinema eserlerinde dokunma hissinin yaratılmasının bir sinemasal dil aracı olarak kullanılıp kullanılamayacağının izini sürmektir. Sinema eserlerinde bedensel deneyimin yaşanması ve dokunma hissinin yaratılması bir yandan seyircinin sinemayı deneyimleyişinin bir sonucu olmakla beraber, sinema eserlerinde dokunma hissinin yaratılışı filmci tarafından bilinçli bir şekilde bir anlam yaratma amacıyla kullanabilir mi sorusu da ortaya çıkıyor. Bu çalışmada, filmlerde bu hissin nasıl yaratıldığı üzerine bir inceleme yapılıp, dokunsal sinema olarak adlandırabileceğimiz bu türün yaratımıyla ilgili bir yöntem oluşturulabilir mi sorusu cevaplanmaya çalışılacaktır. Sinema sanatı üzerinde dokunsallık üzerine yapılan çalışmaların kısıtlı olması sebebiyle, konuyla ilişkili farklı alanlardan da yararlanılmıştır. Sinemada "haptik görsel" kavramını ortaya koyan Laura Marks'tan, fenomenoloji ile filmleri anlamlandırmak için Merleau Ponty'nin "bedenleşme" kavramından ve de Juhani Pallasmaa'nın mekansal varolma kavramı üzerine yaptığı çalışmalarından faydalanılmıştır. Çalışma, duyuların nasıl işlev gösterdiklerini, diğer sanatlardan başlayarak sinemaya kadar dokunma hissinin yaratımının izini sürmüş, bunu sinemanın farklı alanları ve türlerini de ele alarak, bu alanlar içerisinde film örnekleri ile yorumlamıştır. Anahtar Sözcükler: Dokunsal Sinema, Duyular, Mizansen, Sinematografi, Bedenleşme.