"Ruha oturmak" - modern İranlıların tasavvuf şiiriyle yaşadıkları içsel tecrübeler

Bu tezin amacı modern İranlıların Farsça dilinde yazılmış tasavvuf şiirlerini okuma ve dinleme sürecinde yaşadıkları içsel tecrübeleri araştırmaktır. İranlıların, tasavvufi kültürün imkan tanıdığı verimli alanda yeşeren büyük çaplı bir mistik şiir geleneğine erişimleri vardır. Üç ay yürütülen saha çalışmasında yapılan görüşmelere ve katılımcı gözlemlerine dayanan bu çalışma, şiiri belli başlı mesajları ileten dilbilimsel bir araçtan ziyade şiirin kendisini başlı başına bir tecrübe olarak sunmuştur. Şiirsel tecrübenin farklı türlerini incelemenin de yanı sıra bu çalışma hem bireysel hem de kolektif çerçevelerde tasavvuf şiirinin okuyucuda ve dinleyicide yarattığı tecrübenin farklı yollarını araştırmıştır. Çağdaş İran'da tasavvufi şiir okumalarının deneysel boyutu üzerine yapılan ilk antropolojik çalışma niteliğindeki bu tez, hem Farsça şiir konusundaki anlayışımıza hem de bir araç olarak şiire bakış açımıza katkıda bulunmuştur. Aynı zamanda 21. yüzyıl gibi hızlı bir çağda bile bir kültürün nasıl edebi-mistik mirasını koruduğunu ve bu mirasa rehberlik niyetiyle dönmek isteyenlere anlam ve yön sağlamaya devam ettiğini göstermiştir.