Sivil toplum kuruluşlarının Suriye krizi ile birlikte değişen yüzü: Sosyal hizmet uygulamaları bağlamında Mardin örneği

2011 yılından bu yana Türkiye'yi yakından ilgilendiren Suriye krizi, ulusal bağlamda bir göç krizi halini almıştır. Suriye sınırından uzun süre boyunca açık kapı politikası kapsamında Türkiye'ye giriş yapan Suriyeli vatandaşların ihtiyaçları birçok platform tarafından karşılanmaya çalışılmıştır. Bugün ise Türkiye'deki on yıllarını doldurmak üzere olan Suriyeli vatandaşlar, geçici oldukları düşünülerek ilk etapta kamplarda tutulmuşlardır. Fakat kampların kapasite açısından yetersiz kalmasına paralel olarak, kamplarda sosyal yaşamdan izole bir yaşam süren sığınmacılar, şehirlere göç ederek toplumsal yaşama katılmıştır. Kurum ve kuruluşlarla ilişkilenen ve topluma karışan bu kitle karşısında ise hükümet yetersiz kalmıştır. Hükümetin yardımına koşan sivil toplum, şehirde yeni ihtiyaçları ortaya çıkan ve çeşitli problemlerle karşılaşan bu kitleye müdahale ve yaklaşım biçiminde zamanla değişime gitmiştir. Bunun sonucunda sivil toplum alanında çeşitli boyutlarda ve işlevlerde değişmeler söz konusu olmuştur. Birçok açıdan kritiği yapılan bu değişim sürecinin olumlu bir yöne evrilmesi ve sistematikleştirilmesi sivil toplum alanının Türkiye'deki geleceği açısından büyük önem taşımaktadır. Çalışmanın özü, Mardin ili kapsamında 10 sivil toplum kuruluşu çalışanı ile 20 açık uçlu soru eşliğinde yapılan derinlemesine görüşmeler ile temellendirilmiştir. Neticede sivil toplum kuruluşlarının faaliyetlerinde, yaklaşım biçimlerinde, STK-STK ilişkilerinde, STK-devlet ilişkilerinde, STK-belediye ilişkilerinde değişimler geçirdiğine dair bulgular elde edilmiştir.