Siyer-Kur'an ilişkisi (Mekke dönemi)

Son dönemlerde Kur'an'ın siyere, siyerin Kur'an'a kaynaklığı meselesi veya Kur'an ve sîretin/sünnetin birlikte anlaşılması gerektiği üzerine tikel ve teorik olarak bir takım çalışmaların yapıldığı müşahede edilmektedir. Sözkonusu çalışmaların devamı niteliğindeki bu araştırma, Hz. Peygamber'in Mekke dönemi risaletiyle alakalı bazı spesifik konuları, tarih ve sosyal bilimler metodolojisi çerçevesinde ilmi ve eleştirel bir yöntemle kritik edip değerlendirmeye çalışmaktadır. Bu çalışma, aynı zamanda Kur'an'ı hem kendi tarihinde hem de Hz. Peygamber'in sîreti eşliğinde okuyup anlamanın tipik ve kapsamlı bir örneğini teşkil etmektedir. Kuşkusuz Kur'an'ın doğru anlaşılması; ancak siyeri Kur'an, Kur'an'ı siyer rehberliğinde okuyup tetkik etmekle mümkün olacaktır. Siyer-Kur'an ilişkisini konu edinen bu çalışma, giriş ve beş bölümden oluşmaktadır. Giriş kısmında, kısaca Kur'an-Siyer ilişkisinin tarihi seyri ve niteliği hakkında malumat verilmektedir. Birinci bölümde, Hz. Peygamber'in risalet öncesi dini ve ahlaki durumu tetkik edilmektedir. İkinci bölümde, Mekkeli müşriklerin Allah Resûlü'nü tavsif biçimleri üzerinde durulmaktadır. Üçüncü bölümde, müşriklerin itirazları ve muhalefetleri bağlamında Resûlullah'ın elçiliği ve elçiden talepler ele alınmakta, bu taleplerin "mucize talepleri" olarak anlaşılıp anlaşılamayacağının kritiği yapılmaktadır. Dördüncü bölümde, Hz. Peygamber'in risaleti, Kur'an'ın muhataplara yönelik bazı hitapları, özellikle de Benî Adem ve Benî İsrâil'e yapılan hitapları ekseninde araştırılmakta, bu hitap unsurlarının kavmî bir mahiyet arzedip arzetmediği tartışılmaktadır. Beşinci bölümde ise Resûlullah'tan Kur'an dinleyen cin kavim ve kabilelerinin kimliği tespit edilmeye çalışılmaktadır. Anahtar kelimeler: İslam öncesi, cahiliye, müşrik, şair, kâhin, melek, cin, şeytan, Ademoğulları, İsrailoğulları, Kur'an, Hz. Peygamber, risalet, siyer