Soldan sağa şantlı doğumsal kalp hastalıklı çocuklarda doku doppler ekokardiyografi bulgularının kardiyotrofin?1 ve beyin natriüretik peptit ile ilişkisi

Amaç: Doğumsal kalp hastalıkları çocukluk çağı kalp yetmezliğinin önemli nedenlerinden biridir. Kalp yetmezliği olan hastalarda doku Doppler ekokardiyografi (DDE) gibi gelişmiş görüntüleme teknikleri ve yeni biyokimyasal belirteçler ile daha klinik bulgular ortaya çıkmadan kardiyak fonksiyon bozuklukları tespit edilebilmekte, ya da kalp yetersizliğinin derecesi belirlenebilmektedir. Çalışmamızda soldan sağa şantlı doğumsal kalp hastalıklarında doku Doppler ekokardiyografi verileri ile serum kardiyotrofin-1 (CT-1) ve beyin natriüretik peptit (BNP) düzeylerinin karşılıklı etkileşimlerini araştırmak ve adı geçen biyokimyasal belirteçlerin intrakardiyak defekt özellikleri ile değişimlerini incelemek amaçlanmıştır. Bu yolla soldan sağa şantlı doğumsal kalp hastalıklarında sol ventrikül fonksiyon bozukluklarının erken dönemde saptanmasına yararlı olabilecek parametreler elde edilmeye çalışılmıştır.Yöntem: Çalışmamızda, 1 ay?13 yaşları arasında, 45 hasta ve 23 sağlıklı çocuk incelendi. Hasta grubu içinde 19 olguda atriyal septal defekt (ASD), 17 olguda ventriküler septal defekt (VSD), 6 olguda ASD ve VSD (ASD+VSD) ve 3 olguda patent duktus arteriyozus (PDA) mevcuttu. Tüm çocuklara klasik ekokardiyografi incelemesine (iki boyutlu, M-Mode, iki boyutlu Doppler ve renkli Doppler ekokardiyografileri) ek olarak sol ventrikül (LV) serbest duvarı ve intervetriküler septum (IVS) bazal bölgelerinden DDE çalışması yapıldı. Ayrıca hem klasik hem de DDE`de elde edilen zaman aralıklarından miyokardiyal performans indeksleri (MPİ) hesaplandı. Tüm olgulardan ekokardiyografi çalışmaları ile eş zamanlı olarak kan örnekleri alındı. Plazma BNP düzeyleri kemilüminisans ve CT-1 düzeyleri de -enzyme-linked immunosorbent assay? (ELISA) yöntemleriyle ölçüldü.Bulgular: Klasik ekokardiyografi ölçümleri açısından her iki grup arasında istatistiksel bir farklılık bulunmadı. Sadece hasta grubunda mitral E/A oranının kontrol grubuna göre daha düşük olduğu görüldü (p<0,05). Buna benzer şekilde doku Doppler IVS E`/A` değerleri de hasta grubunda düşük bulundu (p<0,05). Ayrıca hasta grubu içinde klasik Doppler`den elde edilen MPİ ile intrakardiyak şant arasında pozitif korelasyon tespit edildi (p<0,001, r=0,598). Fakat şant miktarının LV DDE MPİ değerlerini etkilemediği görüldü. VSD ve ASD+VSD grubunda mitral E/IVS DDE E` değerinin kontrol grubuna göre arttığı saptandı (p<0,05). Ayrıca tüm hasta grubu içinde bu oranının intrakardiyak şant miktarı ile pozitif doğrusal bir ilişkisi olduğu gösterildi (p=0,015, r=0,375). BNP düzeyleri ile intrakardiyak şant arasında pozitif korelasyon bulunmasına rağmen (p<0,001, r=0,50) BNP`nin diğer ekokardiyografi parametreleri ile herhangi bir ilişki saptanamadı. Hasta grubunda CT-1 ile şant miktarı arasında (p<0,02, r=0,35), ASD grubunda da CT-1 ile defekt çapı arasında pozitif korelasyon saptandı (p<0,05, r=0,49). Ayrıca, geniş VSD`li olgularda CT-1 düzeyi kontrole göre yüksekti (p<0,05). Şant miktarı yüksek olan grupta (pulmoner kan akımı/sistemik kan akımı: Qp/Qs >2) CT-1 ile EF ve FS arasında negatif korelasyon bulundu (p<0,00001, r=0,71). Ancak CT-1 ve BNP ile her iki yöntemle ölçülen MPİ arasında herhangi ilişki görülmedi. ASD`li hastalarda mitral E/IVS DDE E` ile CT-1 arasında negatif korelasyon (p<0,01, r= -0,68), VSD`li hastalarda da IVS DDE E`/A` ile CT-1 arasında pozitif korelasyon saptandı (p<0,05, r=0,52).Sonuç: Çalışmamızda sol ventrikül fonksiyonlarının değerlendirilmesinde klasik Doppler ve doku Doppler ekokardiyografi parametrelerinin birlikte kullanılmasının ventrikül disfonksiyonlarını daha iyi yansıtabileceği görüldü. Ayrıca kalp yetmezliğinin değerlendirilmesinde, erişkinlerde birçok kalp hastalığında kullanılmasına rağmen çocuklarda bu konuda daha önce hiç çalışılmamış olan CT-1`in hasta grubunda yükselmiş olduğu bulundu. Bunun yanı sıra intrakardiyak şantı fazla, yetmezlik riski yüksek olan grupta da ekokardiyografik parametreleri ile CT-1`in ilişkili olduğunun gösterilmesi bu biyokimyasal belirtecin soldan sağa şantlı kalp hastalıklarında erken dönemde kardiyak disfonksiyonun bir göstergesi olarak kullanılabileceğini düşündürdü. Sonuç olarak CT-1, erişkinlerde olduğu gibi çocuklardaki kalp yetmezliğinin değerlendirilmesinde de kullanılmaya aday bir belirteçtir. Ancak, çocukluk çağında CT-1 ile kalp fonksiyonları arasındaki ilişkiyi ortaya koymak için daha fazla sayıda hastanın incelendiği prospektif çalışmalara ihtiyaç vardır.Anahtar kelimeler: Doğumsal kalp hastalıkları, doku Doppler ekokardiyografi, kardiyotrofin-1, beyin natriuretik peptit.