The effect of femoral anteversion on trunk control and functional mobility in children with spastic cerebral palsy

Bu çalışma spastik serebral palsili çocuklarda femoral anteversiyonun gövde kontrolü ve fonksiyonel mobilite üzere etkisini incelemeyi amaçlamıştır. Çalışmaya 5 ve 12 yaşları arasında olan ve Kaba Motor Fonksiyon Sınıflandırma Sistemi'ne (KMFSS) göre seviye 1 ve seviye 2 de olan 30 spastik serebral palsili çocuk dahil edilmiştir. Alt ekstremitelerin kas tonusunun değerlendirilmesi için Modifiye Ashworth Skalası (MAS) kullanılmıştır. Çocuklar her iki grupta da 15'şer kişi olacak şekilde; Craig Testi kullanılarak femoral anteversiyon (FA) açılarına göre Grup 1 (FA≥30◦) ve Grup 2 (FA<30◦) şeklinde ayrılmıştır. Çocukların demografik özellikleri ve klinik bilgileri; bir anket yardımıyla ebeveynlere yüzyüze sorular sorularak alınmıştır. Gövde kontrolü değerlendirmesi Gövde Etkilenim Ölçeği (GEÖ) ile, fonksiyonel mobilite değerlendirmeleri ise Pediatrik Fonksiyonel Uzanma Testi (PFUT) ve Zamanlı Kalk Yürü Testi (ZKY) kullanılarak yapılmıştır. SPSS versiyon 22.0 programı istatistiksel analizler için kullanılmıştır. Değerlendirmeler sonucunda; grup 1'deki çocukların GEÖ alt başlıkları ve toplam puanlarının grup 2'deki çocuklara göre istatistiksel olarak daha düşük bulunmuştur (p<0.05). Gruplar arasında; PFUT ve ZKY test skorlarında da istatistiksel olarak anlamlı düzeyde farklılıklar bulunmuştur (p<0.05). Artmış femoral anteversiyonu olan çocukların; GEÖ koordinasyon puanı ile FA açıları arasında negatif düzeyde ilişki saptanmıştır (p<0.05). Çalışmaya katılan bütün çocukların FA açıları ile PFUT ve ZKY test skorları arasında istatistiksel olarak anlamlı düzeyde ilişki bulunmuştur ancak, artmış femoral anteversiyonu olan çocukların FA açıları ile PFUT ve ZKY test skorları arasında anlamlı düzeyde ilişki tespit edilememiştir (p>0.05). Sonuç olarak; artmış femoral anteversiyonu olan çocukların, FA açısı düşük çocuklara göre gövde kontrolü ve fonksiyonel hareket yeteneklerinin daha kısıtlı olduğu görülmüştür. Artmış FA açısı ve gövde koordinasyonu arasında anlamlı düzeyde ilişki bulunmuştur; bu ilişkinin pelvisin rotasyonel hareketlerinden kaynaklandığı düşünülmüştür. Artmış FA açısı ve fonksiyonel mobilite arasında bir ilişki bulunmamıştır.