Spesifik olmayan kronik bel ağrılı bireylerin psikososyal özellikleri ile ağrı ve fonksiyonel durumları arasındaki ilişkinin incelenmesi

Çalışmamız spesifik olmayan kronik bel ağrılı bireylerin psikososyal özellikleri ile ağrı ve fonksiyonel durumu arasındaki ilişkinin incelenmesi amacıyla gerçekleştirildi. Çalışmaya spesifik olmayan kronik bel ağrılı, 18-65 yaş arasında olan 90 birey alındı. Bireylerin anksiyete düzeyi Durumluk-Sürekli Kaygı Envanteri, depresyon düzeyi ise Beck Depresyon Envanteri kullanılarak değerlendirildi. Hareket korkusu ve yaşam kalitesi Tampa Kinezyofobi Ölçeği ve Nottingham Sağlık Profili ile değerlendirildi. Ağrı ve fonksiyonel durum sırasıyla Görsel Analog Skalası ve Quebec Bel Ağrısı Engellilik Ölçeği ile değerlendirildi. Elde edilen veriler uygun istatistiksel yöntemlerle analiz edildi. Çalışmaya katılan bireylerin yaş ortalaması 49.32±13.88 yıl idi. Durumluk kaygı düzeyi ile istirahat ve gece ağrısı arasında zayıf bir ilişki olduğu belirlendi (sırasıyla rho=0.220, rho=0.270; p<0.05). Durumluk kaygı ile hem aktivitedeki ağrı şiddeti hem de fonksiyonel durum arasında ilişki olmadığı belirlendi (p>0.05). Hareket korkusu, fonksiyonel durum ile zayıf düzeyde ilişkiliyken (rho=0.369; p<0.05), ağrı şiddeti ile ilişkili değildi (p>0.05). Depresyon ve sürekli kaygı ile ağrı şiddeti ve fonksiyonel durum arasında ilişki olmadığı belirlendi (p>0.05). Nottingham Sağlık Profili toplam skoru ve bazı alt parametrelerinin farklı düzeyde hem ağrı şiddeti hem de fonksiyonel durum ile ilişkili olduğu belirlendi (rho=0.274, rho=0.243, rho=0.231, rho=0.545; p<0.05). Çalışmamız durumluk kaygının spesifik olmayan kronik bel ağrılı bireylerin tedavi sürecinde göz önünde bulundurulması gereken faktörlerden biri olduğunu doğrulamıştır. Ağrı, spesifik olmayan kronik bel ağrılı bireylerde yaşam kalitesini olumsuz yönde etkileyen faktörlerden biridir ve günlük aktivitelerde hareketleri kısıtlayarak yaşam kalitesini düşürür. Spesifik olmayan kronik bel ağrılı ve hareket korkusu yüksek olan bireylerde fonksiyonel özür gelişme riski daha yüksektir. Bu da düşük yaşam kalitesi algısına yol açar. Buna göre spesifik olmayan kronik bel ağrılı bireylerde psikososyal faktörleri de içeren bütüncül bir değerlendirme, bireylerin ihtiyaçlarının belirlenmesinde önemlidir.