St elevasyonlu miyokard enfarktüslü hastalarda başvuru sırasında bakılan kan şekeri düzeyi̇ni̇n anjiyografi̇k no-reflow ile ilişkisi

Giriş ve Amaç: Koroner arter hastalığı dünyada en yaygın ölüm nedenidir. Biz çalışmamızda STEMI'li hastalarda başvuru kan şekeri yüksekliği ile no-reflow arasındaki ilişkiyi araştırdık. Daha önceki çalışmalarda hiperglisemi ile STEMI sonrasında artmış kalp yetmezliği, kardiyojenik şok ve ölüm riski arasındaki ilişki gösterilmiş ancak altta yatan mekanizması açıklanamamıştır. Materyal ve Metod: Dicle Üniversitesi Kalp Hastanesi Yoğun Bakımı'na yatırılan STEMI'li 900 hasta geriye dönük olarak değerlendirildi. Tüm hastaların yoğun bakım ünitesine kabullerinde serum kan şekeri ile birlikte diğer laboratuar parametreleri ölçüldü. Önceki çalışmalara uygun olarak, TIMI akım derecesi ≤2 olanlar no-reflow fenomeni olarak değerlendirildi. Hastalar reflow ve no-reflow şeklinde gruplandırıldı. Tüm bilgiler dökümante edildi. Bulgular: Çalışmamızda 372 hasta analiz edildi. Çalışmaya dahil edilen hastalar primer PCI sonrası TIMI akımına göre sınıflandırıldığında; 70 hasta (%19) no-reflow grubuna dahil edilirken 302 hasta (%81) reflow grubuna dahil edildi. Yaş ortalaması reflow grubunda 60.9±13.7, no-reflow grubunda 66.1±13.4 idi (p=0.005). Başvuru anındaki kan şekeri ortalaması no-reflow grubunda 199.7±106.9 mg/dl, reflow grubunda 163.8±71.1 mg/dl izlendi (p=0.001). Stepwise forward çok değişkenli lojistik regresyon analiziyle yaş (p=0.001), Killip sınıfı (p=0.010), kan şekeri (p=0.038), MPV (p=0.039) ve nötrofil sayısının (p=0.030) no-reflowun bağımsız öngördürücüleri olduğu gösterildi. Sonuçlar: STEMI ile gelen hastalarda başvuru kan şekeri düzeyi yüksekliği ile no-reflow fenomeni arasında anlamlı bir ilişki tespit edildi. Başvuru kan şekeri düzeyi, no-reflow gelişmesi açısından bağımsız bir öngördürücü olarak kabul edilebilir. STEMI ile gelen hastalarda başvuru kan şekerinin düşürülmesi ile no-reflow fenomeninin azalabileceğini gösteren çalışmalar yapılabilir.