Al-anbar ilindeki hipertiroidizm hastalarında miRNA değişikliğinin istatistiksel incelenmesi

Üreme çağındaki kadınlar genellikle, düşük ve erken doğum gibi olumsuz gebelik sonuçlarıyla bağlantılı tiroid rahatsızlıklarından ve tiroid bezinin otoimmün hastalıklarından muzdariptir. Tiroid sorunlarının en yaygın nedeni otoimmün tiroid hastalığıdır (TD).Tiroid otoimmünite, tiroid antikorlarının (ATA), özellikle tiroid peroksidaz antikorlarının (TPO-Ab) ve tiroglobulin antikorlarının (TG-Ab) (TAI) varlığı ile tanımlanır. Tiroid antikorları için pozitif test yapan kadınlar, hamileliğin ilk üç ayında daha sık düşük yapma eğilimindedir. Bu çalışmanın amacı, tiroid bozukluklarının tekrarlayan düşükler yaşayan gebeleri nasıl etkilediğini belirlemek ve tiroid antikorlarının gebeliğin ilk trimesterindeki düşükleri nasıl etkilediğini değerlendirmektir. Bu çalışmaya Ramadi Kadın ve Çocuk Hastanesine başvuran gebeler dahil edildi. Gebeliğin ilk trimesterinde düşük geçmişi olan kadınlardan 120 kan örneği alındı ve çalışma grubu olarak belirlendi. Gebeliğinin ilk trimesterinde düşük yapmamış sağlıklı kadınlardan alınan 45 kan örneği kontrol grubu olarak kullanıldı. Her iki grup da anketi doldurdu, ancak metabolik morbiditesi, hipertansiyonu ve diyabeti olan tüm kadınlar hariç tutuldu. İstatistiksel değerlendirme ve karşılaştırmadan sonra, çalışma grubunun tiroid uyarıcı hormon konsantrasyonunda önemli bir artış (P = 0.05) ve Serbest t3 ve serbest T4 konsantrasyonlarında anlamlı olmayan artışlar (sırasıyla P = 0.391 ve P = 0.628) vardı. Vücut kitle indeksine göre fazla kilolu (n=35) gebelerin normal kilolu gebelere (85) göre düşük ortalama oranlarının daha yüksek olduğu saptanmıştır. Bu değişiklik istatistiksel olarak anlamlı değildi (P=0.524). Maksimum düşük oranını belirlemek için yapılan çalışmada dört yaş grubu incelendi. İstatistiksel analiz, yaş grupları (26 - 32 yaş) ve diğer yaş grupları (19 - 25, 33 - 40, 41 - 46) arasında düşük seviyelerde oldukça anlamlı bir fark (P=0.001) ortaya çıkardı. MIR146A geninin ekspresyonunu saptamak için RT-PCR sonuçları analiz edildi ve kontrol ve hasta grupları arasında karşılaştırıldı. İfade seviyelerindeki göreli değişiklikleri hesaplamak için karşılaştırmalı eşik döngüsü (CT) yaklaşımı (2-Ct) kullanıldı.