İngilizce yabancı dil sınıfı öğrencilerinin sözlü dönüte ilişkin tutumları

Bu çalışmanın amacı liselerin hazırlık sınıflarında okuyan öğrencilerin dönüt almayla ilgili fikir ve tutumlarını araştırmaktır. Çalışma özellikle öğrencilerin sözlü dönüte ilişkin tutumlarını ve İngilizce öğretmenlerin EFL sınıflarında hangi tür dönüt biçimlerini kullandıklarını belirlemeyi amaçlamaktadır. Çalışma ayrıca dönütün öğretmenler tarafından nasıl, nerede ve ne zaman kullanıldığını da gözlemlemek için yapılmıştır. Genel olarak, yapılan çalışmanın tamamı öğrencilerin tutumlarının nasıl oluştuğunu tespit etmek amacındadır. Dönüt, EFL sınıflarında öğrenme ve öğretme süreçlerinin değerli bir öğesidir ve yapılan önceki çalışmalarda yazılı dönüt ve düzeltici dönüt türlerinin hem öğretici hem de öğrenenin bakış açısından ortaya koymak üzerine yapılmıştır. Ancak sözlü dönüt öğrencilerin tutumları üzerindeki etkisinin literatürde daha az araştırılmış olduğu görülmektedir. Bu sebepten dolayı, bu çalışma konuya ilişkin yeni bilgiler kazandırmakta ve dönüt alanındaki çalışmalar içinde kıymet arz etmektedir. Çalışmanın hem kantitatif hem de kalitatif özellikleri veri toplama yöntemlerinden kaynaklanmaktadır. Bunlar iki açık-uçlu soru içeren ve bir ifadeden oluşan bir anket ve öğretmenin verdiği sözlü dönüt türlerini belirlemek için yapılan sınıf-içi gözlemlerdir. Kullanılan ekipman 109 lise öğrencisine doldurtulan anketler ve dört derse ait kayıtlardır. Çalışmanın bulguları öğrencilerin öğrenme süreçlerinin bir parçası olarak dönüt alma konusunda istekli olduklarını göstermektedir ve neredeyse tüm öğrenciler dönüt sürecine dair olumlu bir tutum oluşturmuştur. Dönütler öğrencilere sınıf ortamında sağlanmıştır ve öğretmenler bu dönütleri genellikle tüm sınıfa aynı anda sunmuşlardır. Öğrencilerin iletişimine yönelik ilgisi, konuşma, telaffuz ve dilgisi becerileri konularında yeni öğrenilen bilgilerin pekiştirilmesine ya da yapılan yanlışların azaltılmasına yardımcı olmuştur. Öğrencilerin sözlü dönütün kendilerini geliştirdiğini ve motive ettiğini düşünmektedir. Sınıf içi gözlemler, açık düzeltmenin en sık kullanılan sözlü dönüt olduğunu göstermiştir; diğerleri, sırasıyla; övgü, yeniden sunum ve etkileşimli dönüttür. Çalışma belirli sınırlamalara haiz olduğundan, sonuçların evrensel araştırma kümeleri üzerinde genellenmesi doğru olmayacaktır. Yine de, sözlü dönüt üzerine yapılan bu kapsamlı çalışma, hem öğrencilerin tutumlarını anlama açısında hem de öğretmenlerin EFL sınıflarında hangi dönüt türlerini kullandığını görme, içgörüsel kavrayışlar kazandırmıştır. Çalışma, öğretmenlerin sözlü dönüt türlerine bakış açısını görme açısından da ilginç kazanımlar sunmaktadır.