İletişimsel dil öğretimi ve iletişimsel dil yetisi üzerine bir çalışma: İngilizceyi yabancı dil olarak öğreten okutmanların algıları ve sınıf içi uygulamaları

Dünya genelinde İngilizceye olan talep kaliteli bir dil eğitimi ve dil materyali hazırlaması gerekliliğini de beraberinde getirdi. Hayatın hemen her kesiminde dile olan talep, dili iletişimde doğru ve akıcı bir şekilde kullanma yönünde değiştiği için bu dili öğrenen insanların hedefleri de bu doğrultuda değişiklik gösterdi. Bu nedenle bir dil metoduna olan ihtiyaç daha da önem kazandı. İletişimsel Dil Öğretimi ve İletişimsel Dil Yetisi İngilizcenin öğretimi konusunda popüler hale geldi. Öğretmenler sınıflarında iletişimsel bir yaklaşım izlediklerini söylemelerine rağmen iletişimsel sözünden kastettikleri şey büyük oranda değişiklik göstermektedir (Richards, 2006). Bu bağlamda, bu çalışmanın amacı İngilizceyi yabancı dil olarak öğreten Türk okutmanlarının İletişimsel Dil Öğretimi ve İletişimsel Dil Yetisi algıları ile sınıf içi uygulamaları arasında bir karşıtlık olup olmadığını incelemektir. Daha önce yapılan çalışmaların çoğu öğretmenlerin İletişimsel Dil Öğretimi ilkelerini bilmelerine rağmen sınıf içi uygulamaları ve dil öğretimi ilkelerinin algıları arasında tezatlık olduğunu göstermektedir. Bu tezatlığın gerekçeleri arasında kalabalık sınıflar, eğitim sistemi, ders kitabı, ekipman yetersizliği vb. eksiklikler sebep gösterilmektedir. Bu çalışma daha önceki yapılan çalışmalarda belirtilen bu eksikliklerin olmadığı Kayseri ilindeki özel bir üniversitede gerçekleştirilmiştir. Sınıflarda akıllı tahta, beyaz tahta, projeksiyon, bilgisayar ve internet erişimi mevcut olup her bir sınıf 20 öğrenciden oluşmaktadır.. Bu çalışmaya İngilizceyi yabancı dil olarak öğreten 8 Türk okutman katıldı. Katılımcılar uygun örnekleme metodu ile seçildi. Araştırma için gereken veriler hem nicel hem de nitel yöntemlerle toplandı. 8 katılımcının İletişimsel Dil Öğretimi ilkeleri ve de özellikle İletişimsel yeti hakkındaki algılarını öğrenmek adına anket uygulandı ve katılımcılarla görüşme yapıldı. Katılımcıların algıları ve sınıf içi uygulamaları arasında ne derece bir tutarlılık söz konusu olduğu görmek adına yapılan sınıf içi gözlemler sadece 3 katılımcı ile gerçekleştirebildi. 8 katılımcı ile gerçekleştirilen anket ve röportajlardan elde edilen sonuçlar daha önceki çalışma sonuçları ile tutarlık gösterdi. Katılımcıların İletişimsel Dil Öğretimi ilkelerini bildiği ve bu ilkelere karşı olumlu bir tutum takındıkları belirlenmiştir.3 katılımcı ile yapılan gözlemlerden elde edilen sonuçlar ise önceki çalışmalardan farklılık göstermiştir. Dersleri gözlemlenen bu 3 katılımcının algıları ve sınıf içi uygulamaları arasında bir tutarlılık olduğu görülmüştür. Anahtar kelimeler: İletişimsel dil öğretimi, iletişimsel yeti, öğretmenlerin algıları, ingilizcenin yabancı dil olarak öğretimi, ingilizcenin ikinci dil olarak öğretimi