İn-vitro osteoartritik modelde hamile sıçan maternal serumu kondrojenez üzerine etkilerinin araştırılması

Fetomaternal Mikrokimerizm, gebelik sırasında maternal dolaşım içinde fetal hücrelerin bulunması olarak tanımlanır. Çalışma, osteoartritik bir hastadan alınan osteoartritik kondrosit üzerinde kondrojenez yeteneğini ortaya çıkararak, osteoartrit (OA) invitro için olası rejeneratif kapasite rolünü ele aldı.. Bir OA hastasından kondrositin birincil kültürlenmesinden sonra hücreler, 24lük well platede alt kültürlendi ve çalışma için dört farklı gruba ayrıldı. Muayene grubumuz hamile sıçan materyal serumu (PRMS) ile tedavi edilen hücrelerden oluşmaktadır. Karşılaştırma için, normal tam besiyeri dışında hiçbir şey eklemeyerek, hamile olmayan sıçan serumu (NPRS) ekleyerek ve HBBS, kalsiyum ve magnezyum çözeltisi ekleyerek ana, negatif ve pozitif kontrol grupları olarak değerlendirildi. Tüm bağımsız değişkenler aynı anda ve kültür plakalarına toplam ortamın % 10'u kadar eklendi. Aynı ilave miktarı tüm gruplar için eşit yapıldı. Alt kültürleme gününden sonra, hücre ortamı sonraki 10 gün boyunca açıklanan aynı yöntemle tazelenmiştir. 11. günde kuyucuklar sabitlendi ve sırasıyla kondroitin, keratan sülfat, kollajen ve kalsiyum birikimini değerlendirmek için Alician mavisi, Sirius kırmızısı ve Alizarin kırmızısı ile boyandı. Hücresel morfoloji, kondron işlemlerinin uzunluğu, hücre ve kondron sayıları da çalışmada karşılaştırma faktörleri olarak kabul edildi. PRMS ile tedavi edilen grup, çok daha yüksek hücre ve kondron sayıları, daha az kondron işlem uzunluğu ve daha yüksek Sirius kırmızı lekesi gösterdi (P. Değerleri: Kolajen boyama yoğunluğu <0.001, kondron sayısı <0.000, kondron uzunluğu <0.015). Ek olarak, PRMS ile tedavi edilen grupta hücresel ve kondron geometrik morfolojisi (Poligonalite), intraterritoryal ve hücre dışı matrislerde iyi miktar ve dağılım gösteren normal kondrosit benzer şekiller ve daha az kondroptoz olarak daha iyi kalitatif veriler bulundu. Hamile materyal serumu, OA tedavisi için umut verici bir terapötik yol olarak kabul edilme potansiyelini göstermiştir.