Ortaöğretimde yabancı dil olarak İngilizce öğretiminde öğretmen ve öğrencilerin anadili kullanımı üzerine bir çalışma

İngilizce dili eğitimi sınıflarında anadilin kullanılıp kullanılmamasına yönelik destekleyici ve karşıt tartışmalar yıllardır devam etmektedir. Bu konuyla ilgili önemli iki zıt yaklaşım ortaya çıkmıştır: Tek dil kullanan ya da çift dil kullanan yaklaşım. Tek dil kullanan yaklaşım sadece İngilizce kullanılması fikrini benimserken, öğrencilerin ana dilini İngilizce öğrenmeyi engelleyen bir faktör olarak görür. Çift dil kullanan yaklaşım ise öğrencilerin ana dilini İngilizce öğrenmeye yardım eden bir araç olarak görür. Bu çalışma Türkiye'deki ortaöğretim okullarında ana dilin kullanılmasının hedef dili öğrenmeyi geliştirebileceğini yahut olumsuz etkileyebileceğini ayrıntılarla gözler önüne sermeyi amaçlamaktadır. Ayrıca çalışma Türkiye'de İngilizce derslerinde ana dilin kullanılmasına yönelik öğretmen ve öğrencilerin algılarını incelemekte ve Türkiye'deki İngilizce öğretmenlerinin sınıflarda ana dili kullanmalarındaki nedenleri bulmaya çalışmaktadır. Pek çok yabancı dil öğretmeni için sınıfta hedef dili kullanmak temel amaç olmuştur ve öğretmenler ana dili kullanmaktan kaçınmışlardır. Fakat, ana dilin kullanılması asla az olmamıştır. Tam aksine öğretmenler farkında olmadan ana dili yoğun bir şekilde kullanmaya devam etmektedirler. Bu araştırmada karma araştırma metodu kullanılmıştır. Anketler için beşli Likert ölçeği kullanılıp 100 öğrenci ve 40 öğretmene uygulanmıştır. Ancak dört öğretmenle görüşme yapılmış ve dört hafta boyunca haftada iki saat bu öğretmenlerin dersleri gözlemlenmiştir. Araştırma sonuçları uygun ve sınırlı miktarda ana dilin kullanımının yabancı dil öğrenirken yararlı olduğunu göstermiştir. Ayrıca, İngilizce derslerinde aşırı derecede ana dilin kullanılmasının öğrenme süreci üzerinde olumsuz etkileri vardır. İngilizce dersleri gözlemlendiğinde ana dil kullanımın çeşitli sebepleri olduğu bulunmuş ve bu ana dil kullanımı fonksiyonları araştırma bulguları kısmında listelenmiştir.