Anbar ilinde böbrek yetmezliği hastalarında multilocus dizi tipleme tekniği kullanılarak üropatojenik E. coli'nın virülans gen varyasyonunun incelenmesi

Mevcut çalışmada yaklaşık 120 klinik örnek, Al-Anbar ilindeki Ramadi eğitim hastanesine başvuran Iraklı erkek ve kadın hastalardan toplandı. Bu örneklerin dağılımı şu şekildeydi: İdrar yolu enfeksiyonu olan 60 idrar örneği toplandı ve böbrek yetmezliği (UTIs) olan hastalardan fazladan 60 idrar örneği alındı. Tüm hasta idrar örnekleri MacConkey agar, kanlı agar ve Eosin Metilen mavisi üzerinde kültürlendi. Tüm hasta örnekleri pozitif kültürdü. Kültürel, morfolojik, biyokimyasal özelliklere ve VITEK'e göre bakteri suşları belirlendi. Her bir E. coli izolatı, beş önemli geni tanımlamak için bakteriyel DNA ekstraksiyonuna tabi tutuldu: 16S RNA, FimH, Hly, Cnf ve PapC. Bu genler, Polimeraz Zincir Reaksiyonu (PCR) tekniği kullanılarak amplifiye edildi. Mevcut çalışmada, bakteri genleri için moleküler tipleme, multilocus sekans tipleme (MLST) kullanılarak incelenmiştir. Böbrek yetmezliği hastalarıyla ilgili olarak, örneklerin sadece 27'si (%45) E. coli olarak tanımlanırken, geri kalan 33'ü (%55) diğer türler olarak tanımlandı. Benzer şekilde, UTI hastalarından sadece 43'ü (%71,7) E. coli olarak, kalan yüzde 17'si (%28,3) ise diğer türler olarak tanımlandı. Hastalar arasında böbrek yetmezliği ve UTI klinik örnekleri cinsiyete göre sırasıyla erkeklerde 33 (%55) ve 22 (%36,6) ve kadınlarda 27 (%45) ve 38 (%63,4) olmak üzere dağıtıldı. Mevcut çalışmanın bulgularına göre, 50-60 yaş arası böbrek yetmezliği olan erkek ve kadın hastalarda sırasıyla %29,9 ve %25,9 ile en yüksek yüzde oranı vardı. bunu sırasıyla %24,2 ve %25,9 ile 40-50 yaş arasındakiler izlemektedir. Bu çalışmadaki UTI hastaları ile ilgili olarak, UTI'li erkek hastaların 20 ila 30 ve 30 ila 40 yaşları arasında (her iki yaş grubunda yüzde 22,7'dir) geliştirme olasılığı daha yüksekti. Ek olarak, sonuçlar kadınlar arasında 30-40 yaş grubunun en yüksek UTI oranına (%28,9) sahip olduğunu ve bunu 40-50 yaş grubunun (%23,60) izlediğini göstermiştir. UTI hastalarından izole edilen bakteri izolatları, çalışma kapsamındaki antibiyotik setine karşı aşağıdaki şekilde yüksek direnç kaydetti: Sefepim, Piperasilin, Trimetoprim/Sülfametoksazol, Ticarcillin/Clavulanic acid, Ceftazidime, Ticarcillin, Ciprofloxacin ve Aztreonam için sırasıyla sadece 42 (%97,67), 41 (%95,35), 40 (%93,02), 40 (%93,02), 40 (%93,02), 39 (%90,70) ve 38 (%88,37)'idi. Benzer şekilde, izolatlar, aşağıdaki gibi bir dizi antibiyotik için yüksek hassasiyette kaydedilmiştir: ertapenem, levofloksasin, imipenem, meropenem, tigesiklin ve amikasin için sırasıyla sadece 36 (%83,72), 37 (%86,05), 37 (%86,05), 38 (%90,70) 39 (%90,70) ve 41 (%95,35) idi. Ayrıca, çalışma altındaki antibiyotikler için böbrek yetmezliği olan hastalardan izole edilen direnç suşları, sefazolin 21 (%77,78), seftazidim 22 (%81,48) ve siprofloksasin 23 (%85,19) için yüksek oranda not edildi. Ayrıca böbrek yetmezliği hastalarından izole edilen tüm suşların sırasıyla tobramisin 22 (%81,48), tigesiklin 26 (%96,30), levofloksasin 27 (%100) ve amikasin 27 (%100) 'ye yüksek duyarlılık gösterdiği kaydedildi. Virülans genleri FimH, PapC, Cnf ve Hly ile ilgili olarak, tüm suşlar bu genlerin yanı sıra 16S RNA'yı da içeriyordu, burada tüm izolatlar her bir 16S RNA, FimH, PapC, Cnf ve Hly gen için %100 rapor edildi.