Decision making in subclinical and clinical populations: How drift diffusion model variables relate to obsessive compulsive and related features

Bu tez klinik ve subklinik örneklemlerde altta yatan karar verme süreçlerinin nasıl etkilendiğini araştırır, karar teorik yaklaşımlarını klinik alanlarda test etmeyi ve klinik alanlarla ilintisini göstermeyi amaçlar. Birinci bölümde klinik teşhisi olmayan ve Obsesif Kompulsif (OK) ölçeklerinde farklı seviyelerde yer alan kişilerin altta yatan karar verme mekanizmalarının tanımlanması amaçlandı. Bu çalışmada, OK ölçeklerinde yüksek puan alanların kararlarında daha temkinli olacağı öngörüldü. Öngörüldüğü gibi kontrol etme ve ruminasyon eğilimi ve toplam OK puanı yüksek olan kişilerin daha temkinli kararlar verdiği bulundu. İkinci bölüm, birinci çalışmayı takip etti ve ilaç almayan pediyatrik OKB hastaları ve sağlıklı kontrollerin altta yatan karar verme süreçlerini araştırdı. Sonuç olarak, OKB hastaları sağlıklı kontrollere göre sinyali daha az verimli bir şekilde bütünleştirdi ve daha temkinli olma eğilimi gösterdi. Ayrıca, OKB hastaları doğru yanıt sonrasına oranla, hatalardan sonra daha da temkinli karar verirken, sağlıklı kontroller hatalardan sonra daha az temkinli kararlar verdi. Üçüncü bölüm geleneksel iki seçenekli zorunlu seçim görevlerinin klinik ve pediyatrik popülasyonlarda uygulanırken ortaya çıkabilecek dezavantajlarını aşmak için, görevi hem oyunlaştırıp hem yarattığı oyunun geçerliliğini test etti. Bu çalışma aynı zamanda altta yatan karar verme süreçlerinin yüksek ve düşük OK, mükemmelliyetçilik ve endişe seviyesi olan kişilerde nasıl değiştiğini değerlendirmeyi amaçladı. Hiyerarşik sürüklenme-yayılım modeli (HDDM, Wiecki et al., 2013) tahminleri ampirik veriyle uygunluk gösterdi ve altta yatan karar verme süreçleri, oyun parametrelerine göre beklenen yönlerde değişti. Ayrıca, sinyali bütünleştirme hızı yüksek endişe, mükemmelliyetçilik ve obsesif kompulsif karakteristikleri olan kişiler için daha düşük bulundu.